Tivoli (Utrecht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tivoli Vredenburg
Tivoli de Helling
Rijksmonument

Tivoli is een poppodium in de Nederlandse stad Utrecht. Er zijn twee locaties: "Tivoli Vredenburg" en "Tivoli de Helling" deze bevindt zich op Helling 7. "Tivoli Vredenburg" is in 2014 geopend en heeft 5 zalen met bij elkaar een capaciteit van ongeveer 5500 man. "Tivoli de Helling" heeft een capaciteit van 425 man. "Tivoli Oudegracht" sloot in 2014 en was gevestigd in Oudegracht 245. Tivoli trekt jaarlijks tussen de 250.000 en 300.000 bezoekers.


Voorheen was Tivoli vanaf 1823 tot 1929 met name een ontspanningsoord dat bestond uit een park met gebouwen voor culturele activiteiten en was buitengrachts tegenover het Lucasbolwerk gelegen. Toen in 1955 de daarbij behorende concertzaal Tivoli werd afgebroken, kwam er onder die naam een houten concertgebouw in park Lepelenburg, dat daar tot 1979 bleef.

Geschiedenis[bewerken]

Park Tivoli[bewerken]

Cees van Leeuwen was woonachtig in Utrecht rond 1800 en begon culturele activiteiten te ontwikkelen. In 1823 begon hij een koffiehuis met openbare tuin in de Kruisstraat.[1] Toen hij in 1828 huurder werd van het nabij gelegen park, begon hij daar met zomerse activiteiten en liet er onder meer een houten concertgebouw bouwen. Het park raakte bekend als den Tuin van C. van Leeuwen, maar zelf gaf hij het de naam Park Tivoli. Twee jaar voor zijn dood in 1841 namen zijn twee oudste dochters tot 1842 de huur en activiteiten voor het park over.[2] In 1842 kocht de naast het park wonende hoogleraar zoölogie Van Lidth de Jeude Tivoli aan. Aan zijn woning had de hoogleraar reeds een tuin met het Zoölogisch Kabinet en de zoölogische sociëteit Naturae et Artibus. Met de aankoop werden deze en Tivoli tot een geheel gemaakt. Zijn plan was om het park om te vormen tot een op Artis gelijkende dierentuin maar dit vond onvoldoende steun van de gemeente. Wel kwam er in het park een kleine dierentuin (menagerie), die echter niet voldoende bezoekers kon trekken waarna de hoogleraar in 1854 het park inclusief gebouwen moest laten veilen. Er kwam een nieuwe huurder die voortborduurde op Van Leeuwens idee Tivoli een ontspanningsoord te laten zijn.[1]

De voormalige Sociëteit Tivoli rond 1880 in het Park Tivoli

In 1860 begon de Utrechtse ondernemer A.J. Abspoel in Tivoli waarna hij in 1870 de nieuwe eigenaar werd. Tot Abspoel deed Tivoli binnen het Utrechtse uitgaanscircuit er niet veel toe en was het een park met een houten koffiehuis waar concerten werden gegeven. Onder Abspoel verrees een nieuw concertgebouw naar ontwerp van de architect Kamperdijk waar meer dan 2700 bezoekers in konden. Na zijn dood in 1875 namen zijn vrouw en drie zonen het over. Door middel van abonnementen werd gepoogd een vast publiek op te bouwen dat gratis het park in mocht en veelal de concerten met korting kon bezoeken. Binnen het Utrechtse vermaakcircuit was in die periode Tivoli goedkoper dan de schouwburg maar duurder dan de andere koffiehuizen. De activiteiten in Tivoli kwamen gaandeweg meer en meer op de vrije zondag te liggen. De familie Abspoel introduceerde de volksconcerten maar grote bezoekersaantallen zouden die niet trekken en lagere standen kwamen er nauwelijks. In 1878 besloot de familie Tivoli af te stoten en bleken er forse financiële tekorten te zijn. Een plan van een aantal burgers om door middel van aandeelhouders het aan te kopen van de familie om er een bloemen- en dierentuin van te maken, haalde het in eerste instantie niet. Een eruit voortgekomen comité wist het uiteindelijk in 1880 aan te kopen, waarna het in vernieuwde vorm dat jaar weer openging.[3] De N.V. Tivoli zou vanaf die tijd Tivoli onder haar hoede hebben. In de beginjaren liep Tivoli goed maar gaandeweg werden het park en concerten steeds minder bezocht. Wegens aanhoudende tekorten verdween in 1929 grotendeels het 16.000m² tellende park. Een kleine en grote concertzaal met een strook tuin bleven nog bestaan, de verkochte grond werd bestemd voor huizenbouw.[2][4][5] Abspoels concertgebouw Tivoli dat aan de Kruisstraat lag[6], werd in 1955 gesloopt. Het werd bespeeld door het Utrechtsch Stedelijk Orkest, later Utrechts Symfonie Orkest (USO).[7][8][9].

Tivoli Lepelenburg[bewerken]

In 1955 werd ter vervanging in park Lepelenburg een houten concertzaal met dezelfde naam gebouwd. Het USO verhuisde mee.[10] Het noodgebouw had onder meer een zaal voor zo'n 1400 bezoekers. Omdat het de bedoeling was dat het maar enkele jaren zou blijven staan, bleven vier bomen staan. Zij werden in het gebouw opgenomen. Het zou nog tot 1976 duren voordat een nieuwe locatie was gekozen. Toen pas werd met de bouw gestart.

In 1979 kraakte het Komitee Tivoli Tijdelijk het concertgebouw. Het gebouw zou worden gesloopt en de activiteiten zouden opgaan in Muziekcentrum Vredenburg, maar de toenmalige punkbeweging voelde zich daar niet thuis en hoopte dat het houten gebouw een tijdelijk onderkomen voor alternatieve popmuziek zou worden in afwachting van een definitief onderkomen. Het gebouw brandde datzelfde jaar nog af.[11] Volgens een getuige leverde de brand zoveel hitte op dat auto's op zo'n 300 meter afstand opbollende lak vertoonden.

NV-huis (Oudegracht 245)[bewerken]

Tivoli ten tijde van de Oudegracht, gevel met Florentijnse bogen
1rightarrow blue.svg Zie Oudegracht 245 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nadat het houten gebouw afbrandde, heeft het Komitee Tivoli Tijdelijk in 1981 het NV-huis, een voormalig vakbondsgebouw aan de Oudegracht gekraakt. Dit gebouw, waarin zich nog belangrijke delen van het middeleeuwse Regulierenklooster bevinden, is een rijksmonument. De kraak leidde tot rellen met de Mobiele Eenheid, maar die trok zich uiteindelijk terug. Er werden daarna er regelmatig concerten gegeven. Uiteindelijk besloot de gemeente de concertzaal te verbouwen en subsidiëren. De programmering wijzigde toen van overwegend plaatselijke en landelijke punkbandjes naar bekendere nationale en internationale popartiesten. Tivoli Tijdelijk werd Tivoli en ontwikkelde zich onder die naam tot een professioneel poppodium.

De Helling[bewerken]

De locatie op de Helling was het gebouw van de voortzetting van De Vloer. Toen die rond 2003 failliet ging, heeft Tivoli het gebouw overgenomen.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen[bewerken]

  • N. van Vulpen, Vermaak in Utrecht (1850-1800), in: R. van der Eerden, P.D. 't Hart, T.J. Hoekstra et al. (red.), Jaarboek Oud-Utrecht 1995, blz. 119-138, ISBN 9071108139
  • Het Utrechts Archief
  • J.N. van der Meulen, Biografie Cees van Leeuwen, in: W. van den Broeke (red.), Utrechtse biografieën (1). Levensbeschrijvingen van bekende en onbekende Utrechters. Utrecht (SPOU), 1997

Noten[bewerken]

  1. a b Het Utrechts Archief, N.V. Tivoli te Utrecht
  2. a b J.N. van der Meulen
  3. N. van Vulpen, blz. 128-133
  4. Het Utrechts Archief, Het avondfeest van de studenten van de hogeschool in het met feestverlichting versierde park Tivoli te Utrecht
  5. Het Utrechts Archief, Gezichten op en in het Park Tivoli bij de Wittevrouwensingel
  6. Het Utrechts Archief, Herinneringen aan Tivoli Kruisstraat 1871 en 1955
  7. Het Utrechts Archief, Het Gebouw Tivoli te Utrecht tijdens de sloop
  8. Wouter Paap: Muziekleven in Utrecht tussen de beide wereldoorlogen. Uitg. Het Spectrum, Utrecht-Antwerpen, 1972. 112 pp. ISBN 90-274-81857
  9. Wouter Paap: Vijftig jaar Utrechts muziekleven. In: Jaarboek Oud-Utrecht, p. 126-147. Uitg. Vereniging Oud-Utrecht, Utrecht, 1973
  10. Het Utrechts Archief, Gezicht op de concertzaal Tivoli op het Lepelenburg te Utrecht in aanbouw
  11. Het Utrechts Archief, Gezicht op het Lepelenburg te Utrecht, met een geblakerde boom te midden van de resten van de afgebrande concertzaal Tivoli