Topografische prominentie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De prominentie en dominantie van berg B

Topografische prominentie, prominentie of relatieve hoogte is een concept om bergen en heuvels in te delen. Het is een belangrijke indicatie voor de onafhankelijke hoogte van een top.

De prominentie van een berg is het maximale hoogteverschil tussen de top en de omgeving. Dit houdt het hoogteverschil in, tussen de top en het laagste punt in het dal, de pas of col, om weer naar een hoger gelegen punt te klimmen. De pas, het laagste punt van een bergrug kan in sommige gevallen honderden kilometers van de top afliggen.

Wanneer de prominentie van een top erg klein is, wordt deze top vaak niet gerekend als een echte berg. Dit geldt vaak voor zijtoppen van hoge bergen, bijvoorbeeld de zuidtop van de Mount Everest die geen echte berg is, ondanks de grote hoogte (8749 m, prominentie 10 m).

Zie ook[bewerken]