Tottenham Hotspur FC

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Tottenham Hotspur)
Ga naar: navigatie, zoeken
1rightarrow.png Voor het gelijknamige Superleague Formula team, zie Tottenham Hotspur FC (Superleague Formula).
Tottenham Hotspur
Min of Silence v Wigan.jpg
Naam Tottenham Hotspur
Football Club
Bijnaam Spurs
Opgericht 1882
Stadion White Hart Lane, Londen
Capaciteit 36.310
Voorzitter Engeland Daniel Levy
Trainer Engeland Harry Redknapp
Competitie Premier League
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Thuiskleuren
Teamkleuren Teamkleuren Teamkleuren
Teamkleuren
Teamkleuren
Uitkleuren
Portaal  Portaalicoon   Voetbal
Londen

Tottenham Hotspur, beter bekend als de Spurs, werd opgericht in 1882 als Hotspur FC door jongens van de Hotspur cricket club en de lokale basisschool. In 1884 werd de naam veranderd naar Tottenham Hotspur Football and Athletic Club.

Tottenham Hotspur speelt zijn wedstrijden op White Hart Lane in Londen, maar zal beginnen aan de bouw van een nieuw stadion en speelt daar in zijn wit/blauwe tenue.

De Spurs worden traditioneel als een grote club in Engeland gezien; in het seizoen 1960/61 lukte het de Spurs om als eerste team in de 20e eeuw, de dubbel te halen. Ze werden zowel winnaar van de competitie als de beker.

Inhoud

[bewerken] Geschiedenis

[bewerken] Van oprichting tot eerste titel

In 1882 werd Hotspur Football Club opgericht door leerlingen van een plaatselijke school samen met Hotspur Cricket Club. Men denkt dat de naam Hotspur geassocieerd is met Sir Henry Percy (Sir Harry Hotspur), die in de omgeving woonde in de 14de eeuw. Later nam de club de naam Tottenham Hotspur aan om zich te onderscheiden van een ander team, London Hotspur.

De Spurs speelden eerst in marineblauwe outfits. De clubkleuren varieerden dan van lichtblauw met witte strepen naar rode shirts en blauwe broekjes naar chocoladebruin en goud. In seizoen 1899/00 werd het dan uiteindelijk witte shirts met marineblauwe broekjes als eerbetoon aan Preston North End, de meest succesvolle club uit die periode.

In 1888 verhuisde de club van River Lee naar Northumberland Park waar de club entreegeld kon vragen voor toeschouwers. De club werd professioneel net voor kerstmis 1895 en sloot zich aan bij de Southern Football League waar het zo’n 2.000 tot 15.000 toeschouwers had. Charles Roberts werd voorzitter in 1898 en bleef op deze post tot 1943.

Een laatste verhuizing vond plaats in 1899, het nieuwe stadion werd na verloop van tijd bekend als White Hart Lane. Tottenham profiteerde van een conflict in het professionele voetbal in het noorden van Engeland (wat in die tijd het grootste deel van de hoogste klasse uitmaakte), tussen de spelersvakbond en de Football League. Hierdoor kwam John Cameron, secretaris van deze vakbond, van Everton FC naar Tottenham waar hij zowel speler, manager als secretaris van de club werd. Tottenham won vervolgens de Southern League in 1900 en het jaar daarop de FA Cup waardoor het de eerste en tot dusver enige club werd die deze prijs kon winnen als non-League club sinds de oprichting van de Football League.

In 1908/09 werd de club toegelaten tot de Second Division van de Football League en werd meteen tweede wat een promotie betekende naar de First Division. De club kon de goede lijn niet doortrekken naar de hoogste klasse en eindigde op middelmatige plaatsen in het laatste seizoen voordat de competitie werd stilgelegd door de Eerste Wereldoorlog werd Hotspur laatste.

Toen het voetbal hervat werd in 1919 werd de First Division uitgebreid van 20 naar 22 teams, dit redde Chelsea FC dat normaal degradeerde samen met Hotspur, de andere plaats was voor Arsenal FC dat slechts vijfde was in de tweede klasse. Deze promotie was erg controversieel en droeg bij aan de bittere rivaliteit tussen Arsenal en Tottenham, die zes jaar eerder begonnen was toen Arsenal verhuisde naar een stadion niet zo heel ver van Tottenham.

Tottenham werd meteen kampioen in de Second Division. De terugkeer in de hoogste klasse werd gevierd met een zesde plaats en een FA Cup overwinning tegen de Wolves. Nadat de club vicekampioen werd in 1922 gingen de resultaten langzaam achteruit tot een degradatie volgde in 1928. Het duurde tot 1933 vooraleer de Spurs terug promoveerden. In het eerste seizoen werd de club derde maar het volgende seizoen volgde een nieuwe degradatie.

Een nieuwe terugkeer kwam er pas in 1950, dit werd meteen bekroond met een allereerste landstitel, enkele spelers van het winnende elftal waren Alf Ramsey, Ronnie Burgess, Ted Ditchburn, Len Duquemin, Sonny Walters en Bill Nicholson. Na nog een tweede plaats het volgende seizoen ging het weer langzaam bergaf tot 1956/57 toen opnieuw de vicetitel behaald werd. In de volgende drie seizoenen werd nog twee keer de derde plaats bereikt.

[bewerken] De jaren 60 en 70

Bill Nicholson begon in 1936 bij Tottenham als jonge voetballer en bleef 68 jaar bij de club, van voetballer tot voorzitter. In zijn eerste wedstrijd als trainer op 11 oktober 1958 wonnen de Spurs met 10-4 tegen Everton FC. Een recordoverwinning toen, en een teken van goede dingen die nog zouden komen. Na de goede resultaten eind jaren 50 en in 1960 werd de tweede en voorlopig laatste landstitel binnen gehaald met 8 punten voorsprong op Sheffield Wednesday, ook de FA Cup werd gewonnen. Het eerste Europese avontuur van de club eindigde pas in de halve finale toen de club verloor van SL Benfica één van de topclubs uit Europa uit die tijd. Na een nieuwe bekerwinst in 1962 nam de club deel aan de Europacup II en vernederde Atlético Madrid in de finale met 5-1.

In de competitie eindigde de club nog enkele jaren in de top 5, daarna begon het succes wat te tanen en de ploeg te verouderen. Nicholson bouwde echter een nieuwe ploeg uit met spelers als Alan Gilzean, Mike England, Allan Mullery, Terry Venables, Joe Kinnear en Cyril Knowles. In de FA Cup van 1967 versloeg de club Chelsea FC en werd derde in de competitie.

De League Cup werd voor het eerst gewonnen in 1971 en dat jaar werd opnieuw de derde plaats bereikt waardoor de club deel nam aan de allereerste editie van de UEFA Cup, de Spurs bereikten de finale en wonnen daar van andere Engelse club de Wolves uit Wolverhampton. In 1973/74 werd opnieuw de finale gehaald, dit keer verloor de club tegen Feyenoord Rotterdam. Het volgende seizoen nam Nicholson ontslag als trainer na een slechte start, die uiteindelijk resulteerde in een plaats net boven degradatie. Hij won 8 grote trofeeën in 16 jaar en zijn beleid is zonder twijfel het meest glorieuze uit de clubgeschiedenis. Hij liet een verouderde ploeg na die niet meer meekon. In 1977 degradeerde de club na 27 jaar hoogste klasse. Hierdoor verkocht de club de Noord-Ierse doelman Pat Jennings aan aartsrivaal Arsenal, geen goede beslissing zo bleek later, Jennings speelde de volgende 8 jaar aan de top van het Engelse voetbal terwijl de Spurs het moeilijk hadden om een goede doelman te vinden. Het verblijf in tweede klasse werd gelukkig maar tot één jaar beperkt. In de zomer van 1978 choqueerde trainer Burkinshaw de voetbalwereld door de twee Argentijnse WK-sterren Osvaldo Ardiles en Ricardo Villa binnen te halen. Het was een coup die nog nooit eerder gezien was in het Britse voetbal. Het team was wel niet meteen succesvol en haalde eerst middenmootplaatsen in de competitie.

[bewerken] De jaren 80

Trainer Burkinshaw won in 1981 zijn eerste trofee met de FA Cup toen Manchester City FC verslagen werd in de finale. Het volgende seizoen werd opnieuw een succes, in de competitie werd de vierde plaats bereikt, de FA Cup werd opnieuw gewonnen, dit keer tegen QPR en in de Europacup verloor de club pas in de halve finale van FC Barcelona. In de League Cup verloor de club in de finale. Na een vierde plaats in 1983 wonnen de Spurs opnieuw de UEFA Cup, tegen het Belgische RSC Anderlecht. Burkinshaw maakte enkele weken voor het einde van het seizoen bekend dat hij na dat seizoen zou vertrekken. Dit was een groot verlies voor de club die tussen 1961 en 1984 elf prijzen won. Dit is één van de redenen waarom velen de Spurs nog steeds als een topclub beschouwen en dat ze succes verwachten.

In 1985 werd de club derde maar door het Heizeldrama werden alle Engelse clubs vijf jaar lang verbannen van Europees voetbal waardoor een nieuwe Uefacup succes uitbleef. Twee jaar later leek het alsof 1986/87 weer een successeizoen zou worden waarin alle prijzen gewonnen zouden worden. Maar het liep mis, in de League Cup verloor de club in de halve finale van rivaal Arsenal. Hierna ging de hoop naar de FA Cup, het werd de achtste finale voor de Spurs en nog nooit hadden ze verloren terwijl tegenstander Coventry City nog nooit de finale bereikt had. Coventry won verrassend met 3-2 en na een derde plaats in de competitie bleven de Spurs met lege handen achter.

In 1990 werd opnieuw de derde plaats bereikt onder trainer Terry Venables. Het volgende seizoen werd een nieuwe FA Cup titel bereikt met sterren Paul Gascoigne en Gary Lineker die hun land naar de halve finale op het WK 1990 hadden geleid.

[bewerken] De jaren 90 en het Premier League tijdperk

Begin jaren 90 zat de club in een economische crisis en stond op de rand van een faillissement, voorzitter Irving Scholar had geen andere optie dan de club te verkopen. Venables en zakenman Alan Sugar namen Tottenham Hotspur over en betaalden de £20 miljoen schulden af, onder andere door de verkoop van Gascoigne. In het eerste seizoen van de Premier League eindigde de club in de middenmoot en Venables werd ontslagen door de raad van bestuur na een gerechtelijk dispuut met Sugar.

Voormalige ster Ossie Ardiles werd de nieuwe trainer van de club in 1993. Hij haalde drie dure spelers binnen, Jürgen Klinsmann, Gheorghe Popescu en Ilie Dumitrescu. Met ook nog spelers als Teddy Sheringham, Nick Barmby en Darren Anderton in de rangen had de club een goed elftal. Klinnsmann was een sensatie en werd een favoriet van de supporters. Toch zorgden de dure uitgaven niet voor echt goede resultaten en in september 1994 werd Ardiles ontslagen. Dat jaar werd ontdekt dat de club illegale betalingen deed aan spelers en kreeg een zware straf, 12 strafpunten voor seizoen 1994/95, een jaar uitsluiting van de FA Cup en een boete van £600 000. Alan Sugar protesteerde omdat de schuldigen niet meer voor de club werkten waardoor de uitsluiting van de FA Cup en de strafpunten tenietgedaan werden.

Ardiles werd vervangen door Gerry Francis die de club naar de zevende plaats in de competitie leidde en in de FA Cup waar ze eerst niet aan mochten meedoen werd de halve finale bereikt waarin uiteindelijke winnaar Everton FC te sterk was. Het succes werd echter niet doorgetrokken en nadat de club in degradatieproblemen kwam in november 1997 werd Francis ontslagen. In 1999 won de club een nieuwe trofee met de League Cup en mocht zo nog eens Europees spelen. Alan Sugar verloor zijn geduld in 2001 door de aanhoudende middenmoot plaatsen en verkocht een groot deel aan ENIC Sports PLC, hij bleef wel aandeelhouder tot 2007 toen hij de rest verkocht voor zo’n £25 miljoen.

In 2001/02 werd de club negende, een relatief goede plaats, onder leiding van Glenn Hoddle en verloor in de finale van de League Cup van de Blackburn Rovers. Het volgende seizoen stond de club tot februari in de top zes maar zakte naar het einde van het seizoen naar een tiende plaats.

Op 8 november 2004 werd de Nederlander Martin Jol als trainer aangesteld van de Spurs. Hij volgde daarmee de in de zomer van 2004 aangestelde ex-coach van het Franse elftal Jacques Santini op, die een paar dagen ervoor opgestapt was na slechts 13 wedstrijden.

De jaargang 2005/06 werd het beste Premier League seizoen in de geschiedenis, zes maanden lang stond de club in de top 4 en verloor die positie pas op de laatste speeldag aan Arsenal door een 2-1 verlies tegen West Ham United. De spelers speelden slecht en men dacht aan een voedselvergiftiging of virusuitbraak. Men hoopte het hele seizoen op een deelname aan de Champions League maar moest genoegen nemen met de UEFA Cup, een terugkeer naar Europees voetbal dat goed onthaald werd door de supporters.

Robbie Keane staat klaar op een strafschop te nemen in het stadion White Hart Lane.

Tottenham bereikte de kwartfinale en verloor daarin van uiteindelijke winnaar Sevilla FC. Ook in 2007/08, 2008/09 en 2009/10 speelde het in de UEFA Cup en diens opvolger Europa League. In het seizoen 2009/10 werd de club 4e in de Premier League net voor Manchester City. Deze plek geeft recht op het spelen in de Champions League. Dit is voor het eerst in de historie van de club.

[bewerken] Erelijst

Engels landskampioenschap 2x

1950-51, 1960-61

FA Cup 8x

Winnaar: 1901, 1921, 1961, 1962, 1967, 1981, 1982, 1991
Finalist: 1987

League Cup 4x

Winnaar: 1971, 1973, 1999, 2008
Finalist: 1982, 2002, 2009

Charity Shield (3) :

Winnaar: 1920, 1951, 1961

Europacup II 1x

1963

UEFA Cup 2x

Winnaar: 1972, 1984
Finalist 1974 verloren van Feyenoord

Anglo-Italian League Cup 1x

1971

[bewerken] In Europa

  • Q = voorronde
  • PO = play-offs
  • R = ronde
  • Groep = groepsfase
  • 1/8 = achtste finale, 1/4 = kwartfinale, 1/2 = halve finale
  • F = finale
  • PUC = punten UEFA coëfficiënten
Seizoen Competitie Ronde Land Club Score PUC
1961/62 Europacup I Q Polen Górnik Zabrze 2-4, 8-1 11.0
1/8 Nederland Feyenoord 3-1, 1-1
1/4 Tsjechië Dukla Praag 0-1, 4-1
1/2 Portugal SL Benfica 1-3, 2-1
1962/63 Europacup II 1/8 Schotland Rangers FC 5-2, 3-2 15.0
1/4 Tsjechië Slovan Bratislava 0-2, 6-0
1/2 Joegoslavië OFK Belgrado 2-1, 3-1
F Spanje Atlético Madrid 5-1
1963/64 Europacup II 1/8 Engeland Manchester United FC 2-0, 1-4 2.0
1967/68 Europacup II 1R Joegoslavië HNK Hajduk Split 2-0, 4-3 6.0
1/8 Frankrijk Olympique Lyon 0-1, 4-3
1971/72 UEFA Cup 1R IJsland ÍB Keflavík 6-1, 9-0 23.0
2R Frankrijk FC Nantes 0-0, 1-0
1/8 Roemenië Rapid Boekarest 3-0, 2-0
1/4 Roemenië UT Arad 2-0, 1-1
1/2 Italië AC Milan 2-1, 1-1
F Engeland Wolverhampton Wanderers FC 2-1, 1-1
1972/73 UEFA Cup 1R Noorwegen SFK Lyn Oslo 6-3, 6-0 14.0
2R Griekenland Olympiakos Piraeus 4-0, 0-1
1/8 Joegoslavië Rode Ster Belgrado 2-0, 0-1
1/4 Portugal Vitória Setúbal 1-0, 1-2
1/2 Engeland Liverpool FC 0-1, 2-1
1973/74 UEFA Cup 1R Zwitserland Grasshopper Club Zürich 5-1, 4-1 22.0
2R Schotland Aberdeen FC 1-1, 4-1
1/8 Sovjet-Unie FC Dinamo Tbilisi 1-1, 5-1
1/4 Duitsland 1. FC Köln 2-1, 3-0
1/2 Duitse Democratische Republiek 1. FC Lokomotive Leipzig 2-1, 2-0
F Nederland Feyenoord 2-2, 0-2
1981/82 Europacup II 1R Nederland Ajax 3-1, 3-0 12.0
1/8 Ierland Dundalk FC 1-1, 1-0
1/4 Duitsland Eintracht Frankfurt 2-0, 1-2
1/2 Spanje FC Barcelona 1-1, 0-1
1982/83 Europacup II 1R Noord-Ierland Coleraine FC 3-0, 4-0 5.0
1/8 Duitsland FC Bayern München 1-1, 1-4
1983/84 UEFA Cup 1R Ierland Drogheda United FC 6-0, 8-0 20.0
2R Nederland Feyenoord 4-2, 2-0
1/8 Duitsland FC Bayern München 0-1, 2-0
1/4 Oostenrijk FK Austria Wien 2-0, 2-2
1/2 Joegoslavië HNK Hajduk Split 1-2, 1-0
F België RSC Anderlecht 1-1, 1-1 ns (4-3)
1984/85 UEFA Cup 1R Portugal SC Braga 3-0, 6-0 11.0
2R België Club Brugge 1-2, 3-0
3R Tsjechië Bohemians CKD Praag 2-0, 1-1
1/4 Spanje Real Madrid CF 0-1, 0-0
1991/92 Europacup II Q Oostenrijk SV Stockerau 1-0, 1-0 11.0
1R Joegoslavië HNK Hajduk Split 0-1, 2-0
1/8 Portugal FC Porto 3-1, 0-0
1/4 Nederland Feyenoord 0-1, 0-0
1995 Intertoto Cup Groep Duitsland 1. FC Köln 0-8 0.0
Groep Zwitserland FC Luzern 0-2
Groep Zweden Östers IF 1-2
Groep Slovenië NK Rudar Velenje 2-1
1999/00 UEFA Cup 1R Moldavië FC Zimbru Chisinau 3-0, 0-0 5.0
2R Duitsland 1. FC Kaiserslautern 1-0, 0-2
2006/07 UEFA Cup 1R Tsjechië Slavia Praag 1-0, 1-0 18.0
Groep Turkije Beşiktaş JK 2-0
Groep België Club Brugge 3-1
Groep Duitsland Bayer 04 Leverkusen 1-0
Groep Roemenië Dinamo Boekarest 3-1
3R Nederland Feyenoord niet gespeeld *
1/8 Portugal SC Braga 3-2, 3-2
1/4 Spanje Sevilla FC 1-2, 2-2
2007/08 UEFA Cup 1R Cyprus Anorthosis Famagusta 6-1, 1-1 13.0
Groep Spanje Getafe CF 1-2
Groep Israël (land) Hapoel Tel Aviv FC 2-0
Groep Denemarken Aalborg BK 3-2
Groep België RSC Anderlecht 1-1
3R Tsjechië Slavia Praag 2-1, 1-1
1/8 Nederland PSV 0-1, 1-0 ns (5-6)
2008/09 UEFA Cup 1R Polen Wisła Kraków 2-1, 1-1 9.0
Groep Rusland Spartak Moskou 2-2
Groep Italië Udinese Calcio 0-2
Groep Kroatië GNK Dinamo Zagreb 4-0
Groep Nederland N.E.C. 1-0
3R Oekraïne FC Sjachtar Donetsk 0-2, 1-1
2010/11 Champions League PO Zwitserland BSC Young Boys 2-3, 4-0 22.0
Groep Duitsland SV Werder Bremen 2-2, 3-0
Groep Nederland FC Twente 4-1, 3-3
Groep Italië Internazionale 3-4, 3-1
1/8 Italië AC Milan 1-0, 0-0
1/4 Spanje Real Madrid CF 0-4, 0-1
2011/12 Europa League PO Schotland Heart of Midlothian FC 5-0, 0-0 8.5
Groep Griekenland PAOK Saloniki 0-0, 1-2
Groep Ierland Shamrock Rovers 3-1, 4-0
Groep Rusland Rubin Kazan 1-0, 0-1

Totaal aantal punten voor UEFA-coëfficiënten: 227.5

1rightarrow.png Zie ook: Deelnemers UEFA-toernooien Engeland

* Feyenoord werd uitgesloten vanwege supportersrellen in Nancy.

[bewerken] Selectie 2011/2012

Rugnr. Naam. Positie. Land. Bij club sinds. Vorige club.
1 Heurelho Gomes Doel Brazilië 2008 PSV Eindhoven
3 Gareth Bale Midd Wales 2007 Southampton FC
4 Younès Kaboul Verd Frankrijk Marokko 2010 Portsmouth FC
6 Tom Huddlestone Midd Engeland 2005 Derby County
7 Aaron Lennon Midd Engeland 2005 Leeds United
8 Scott Parker Midd Engeland 2011 West Ham United FC
9 Roman Pavljoetsjenko Aanval Rusland 2008 Spartak Moskou
10 Emmanuel Adebayor Aanval Togo 2011 Manchester City FCGehuurd
11 Rafael van der Vaart Midd Nederland 2010 Real Madrid
13 William Gallas Verd Frankrijk 2010 Arsenal FC
14 Luka Modrić Midd Kroatië 2008 Dinamo Zagreb
17 Giovani dos Santos Aanval Mexico 2008 Racing de Santander
18 Jermaine Defoe Aanval Engeland 2009 Portsmouth FC
19 Sébastien Bassong Verd Kameroen 2009 Newcastle United FC
20 Michael Dawson Verd Engeland 2005 Nottingham Forest
21 Niko Kranjčar Midd Kroatië 2009 Portsmouth FC
22 Vedran Ćorluka Verd Kroatië 2008 Manchester City FC
23 Carlo Cudicini Doel Italië 2009 Chelsea FC
24 Brad Friedel Doel Verenigde Staten 2011 Aston Villa FC
25 Danny Rose Midd Engeland 2006 Bristol City FC Verhuurd
26 Ledley King Verd Engeland 1997 eigen jeugd
28 Kyle Walker Verd Engeland 2009 Aston Villa FC
29 Jake Livermore Midd Engeland 2008 Leeds United AFC
30 Sandro Midd Brazilië 2010 SC Internacional
31 Andros Townsend Midd Engeland 2009 Millwall FC Verhuurd
32 Benoît Assou-Ekotto Verd Kameroen Frankrijk 2006 RC Lens
40 Steven Pienaar Midd Zuid-Afrika 2011 Everton FC
-- Yago Falqué Midd Spanje 2011 Juventus FC Gehuurd

[bewerken] Bekende (oud-)spelers

1rightarrow.png Zie de lijst van spelers van Tottenham Hotspur FC voor een opsomming van spelers die uitkwamen voor de club.


[bewerken] Engelsen


[bewerken] Engelsen, vervolg


[bewerken] Belgen


[bewerken] Nederlanders

[bewerken] Overigen

[bewerken] Lijst van trainers

[bewerken] Externe link


Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen