Yves Segers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Yves Segers
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Volledige naam Yves Segers
Geboren 10 september 1971
Land Vlag van België België
Werk
Jaren actief 1987 - heden
Genre(s) Schlager
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Yves Segers (Halle, 10 september 1971) is een Belgische zanger. Hij was leadzanger van de Vlaamse groep Toast.

Jeugd[bewerken]

Yves Segers werd geboren op 10 september 1971 te Halle. Reeds op 16-jarige leeftijd start Yves een solocarrière, het succes laat evenwel op zich wachten. Van ’90 tot eind ’92 fungeert hij als de zanger van de populaire groep Toast. Ik schreeuw het van de daken wordt hun bekendste hit en goed voor goud. Ook het album Twee uur ’s nachts is een voltreffer, want het behaalt eveneens de gouden status.

1993-2000[bewerken]

In januari ’93 verschijnt Yves’ eerste solosingle Zie me graag met gematigd succes. Ook de opvolgers halen de top tien niet. Het eerste album ’n Apart gevoel krijgt dan weer overal lovende kritieken, maar het wordt niet commercieel genoeg bevonden en het succes blijft uit.

Covers liggen goed in de markt, dus besluiten Yves en zijn team om dit ook eens te doen met een klassieker van Barry Manilow, Mandy. Deze Vlaamse versie krijgt veel airplay en wordt bestempeld als een van de betere covers van het jaar ’94.

In juni ’95 laat Yves opnieuw van zich horen met de sambasingle Een hele zomer lang. Dit keer onder de naam TEMPO. Yves’ eerste eigen compositie wordt zowat grijsgedraaid op alle Vlaamse radiostations. Dit verhaal krijgt trouwens nog een staartje in ’96 met de Spaanse versie “Enamorado voy”. Het nummer komt terecht in Zuid-Amerika en prijkt er op tal van compilatie-cd’s. In Duitsland en Spanje wordt het dan weer menig keer gecoverd.

In de zomer van ’97 scoort Yves opnieuw een megahit met de wals Café De Zwaan. Ook de opvolger “Leve de liefde”, een country square dance song, haalt de hitparade. Hierna wordt het weer stiller rond Yves, tot in november’98, wanneer het nieuwe album “Trek het je niet aan” verschijnt.

Tijdens zijn vakantie op Kreta heeft Yves zich laten inspireren door de Griekse muziek. De sirtaki Kus me wordt zijn zomersingle in ’99.

Eurosongfestival[bewerken]

Yves is ook een vaste klant bij “Eurosong”, de préselecties voor het Eurovisiesongfestival. In ’93 waagt hij zijn kans met de ballade “M’n liefste” waarbij een finaleplaats net voor zijn neus wordt weggekaapt. Maar Yves is een doorzetter en rukt weer aan in ’99. Dit keer met de folksong “Recht vooruit”. Het mag echter weer niet zijn, doch Yves blijft niet bij de pakken zitten. Hij is alweer met iets anders bezig: een Franse versie van “Café De Zwaan”, “Au café Du Port”. Yves mag zelfs een aantal tv-optredens doen bij onze zuiderburen.

2000-heden[bewerken]

In 2000 is Yves weer helemaal terug. De single Ik mis je, een zelfgeschreven disconummer, is opnieuw een radiohit. In september verschijnt de single “Sarah” een countrypop-ambiancedeuntje van de hand van Yves’ ex-TOAST kompaan en arrangeur Guido Sergooris. Een liedje dat opnieuw de hitparade haalt.

In maart 2001 wordt “Een lach van jou” uitgebracht, De inspiratie van dit nummer ging Yves zoeken bij het vroegere Village People (Y.M.C.A.). Opnieuw hitparadesucces, In juni 2001 verschijnt “Noché de la pasion”, een nummer waarvan zowel een Spaanstalige als Nederlandstalige versie wordt opgenomen. Een niet onbelangrijk detail is dat dit nummer in Nederland tot Nationaalschijf wordt verkozen. Ondertussen verschijnt ook alweer een nieuw album “Veelzijdig”, met daarop 15 nummers in, zoals de titel al laat vermoeden, verschillende genres.

In december 2001 is er de single “De Straatmuzikant”, een wals in de stijl van “Café De Zwaan”. Dit schijfje is zowel in Vlaanderen als in Nederland verkrijgbaar. In februari 2002 is er nog de popballade “Levenslang”.

Yves’ voorlopig laatste single is de cover Geen Wonder Dat Ik Ween, de vroegere hit van Paul Severs, maar dan in een Rock-'n-Roll getinte versie. Sindsdien brengt hij wel nog jaarlijks een album uit. In 2003 is dat de verzamelaar “Een uurtje met Yves Segers” en in 2004 “Rendez-vous”. In december 2005 is er het album “Recht Vooruit”, een cd met 15 covers in verschillende genres gaande van Frans Bauer tot Elton John en van Modern Talking tot Claude François.

Op 10 september 2006 verwent hij zijn fans met een verjaardagsconcert naar aanleiding van zijn 25 jaar op de planken. Het wordt een uniek spektakel met een zeskoppige live-band. In januari 2007 bewandelt Yves verder de weg van de ambimuziek met het album “Alle Remmen Los”. Een cd bevat met 9 ambiancenummers, daarnaast ook nog 2 ballades en de originele versies van “Ik Schreeuw Het Van De Daken” en “Café De Zwaan”. Ook in 2008 brengt Yves een album uit, “Van Harte”. Het schijfje bevat maar liefst 17 tracks waarvan het merendeel natuurlijk in Yves’ typische Nederlandstalige ambiancestijl, maar ook Engels- en Franstalig werk komt aan bod. Een extraatje is een nieuwe versie van "Ik Schreeuw Het Van De Daken".

In 2011 bracht Segers opnieuw een single uit, getiteld "Boven op de berg". Het is een cover van de gelijknamige hit van de Double Dj's.

Discografie[bewerken]

Singles[bewerken]

Single(s) met hitnoteringen
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Café "De Zwaan" 1997 06-09-1997 37 8
Boven op de berg 14-02-2011 19-02-2011 tip25 -
Dansen op de maan 24-10-2011 22-10-2011 tip62 -
Een beetje gay (dat is okay) 2012 24-11-2012 22 5
't Is weer bingo 2013 13-12-2013 tip24 -
Geef mij maar schlager 2014 14-03-2014 tip43* -

Externe link[bewerken]