Angelusklokje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Angelusklok

Het angelusklokje is de kleinste klok van een gelui (aantal klokken) en heeft de hoogste toon ervan.

De angelusklok werd vroeger dagelijks geluid om 6 uur 's morgens, op het middaguur en om 6 uur 's avonds. Dat waren de tijden waarop rooms-katholieken werden opgeroepen om het Engel des Heren (ofwel het Angelus) te bidden. De naam van de angelusklok is niet te verwarren met 'papklok'. Deze klok luidde 's avonds om 9 uur, de mensen aten toen pap voor het slapen gaan. Dit werd door de papklok ingeluid.

In de Oude Kerk in Amsterdam werd najaar 2006 de angelusklok in ere hersteld nadat hij bij de Alteratie in 1578 was weggehaald. De nieuwe klok is 77 cm hoog, heeft een diameter van 77 cm en weegt 287 kg. Deze angelusklok is geschonken door een der klokkenluiders. Aanleiding was het 700-jarig bestaan van de Oude Kerk, het oudste gebouw van de hoofdstad.

De toren waarin een angelusklokje hangt wordt in de bouwkunst ook wel de Angelustoren genoemd.