Felicianus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Felicianus en Primus, afbeelding uit een 14e-eeuws manuscript

Felicianus (3e eeuw – ca. 305, Via Nomentana), was een martelaar en heilige. Hij wordt doorgaans samen met zijn broer Primus genoemd. Volgens de overlevering waren beiden officier uit een patriciërsgeslacht, die onvermoeibaar mensen tot het christendom bekeerden. Toen zij een bezoek brachten aan christenen die in hun cel hun terechtstelling afwachtten, werden zij wegens hun solidariteit met deze vervolgde christenen opgepakt en voor de leeuwen gegooid in het Colosseum van Rome. De legende vertelt dat zij op wonderbaarlijke wijze gered werden, doordat de leeuwen zich voor hun voeten neervlijden. Als straf werden zij alsnog onthoofd aan de Via Nomentana. Hun geschiedenis zou zich rond 305, de tijd van de vervolging onder Diocletianus, hebben afgespeeld.