Fixatie (psychologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fixatie is een begrip uit de psychologie. Bij fixatie blijft men steken in een bepaalde fase van de ontwikkeling van het luststreven. In de meeste gevallen treedt fixatie op als afweermechanisme bij het verwerken van negatieve gevoelens of emoties.

De mens komt gedurende zijn ontwikkeling telkens voor nieuwe uitdagingen en opdrachten te staan. Wanneer hij de eisen gesteld door een nieuwe ontwikkelingsfase niet aankan, met andere woorden wanneer de nieuwe opgaven niet tot bevrediging leiden, kan het Ich zich verdedigen door fixatie.

Gerelateerde onderwerpen[bewerken]