Focolarebeweging

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Focolare)
Ga naar: navigatie, zoeken

De Focolarebeweging (vaak kortweg het Focolare genoemd) is een katholieke lekenbeweging waarbinnen eenheid in de wereld als belangrijkste boodschap geldt.

Geschiedenis[bewerken]

De beweging is in 1943 opgericht door Chiara Lubich (*1920 en +2008) in het Noord-Italiaanse stadje Trente. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is zij met een paar vriendinnen begonnen passages uit de Bijbel letterlijk in praktijk te brengen. Trente werd in 1944 door de geallieerden verschillende malen gebombardeerd. Dan moesten ze naar de kelder. Dit waren angstige levenservaringen voor Chiara en haar vriendinnen. Zij begrepen dat alles in het leven ijdel was...dat er voor hen maar één ideaal om voor te leven over bleef: God! Op 13 mei moesten zij weer in de kelder schuilen. Bij kaarslicht lazen ze toen in het Evangelie van Johannes het vers, waar Jezus bidt: "dat zij toch allen één zijn." (Joh.17,21) Dit was voor hen bedoeld! Het was weer een eye-opener voor hen. En later: "Hou van elkaar, zoals Ik van jullie gehouden heb"(Joh. 13,34). Jezus'nieuwe gebod van de Liefde, die niemand uitsluit. Zij zagen dat ieder het Evangelie moest gaan léven! Voor katholieken was het toen helemaal niet vanzelfsprekend zo met de Bijbel om te gaan.Al snel ontstond er een beweging om haar heen, die zich inmiddels heeft uitgebreid naar meer dan 180 landen. De naam Focolarebeweging is afkomstig van het Italiaanse woord focolare, dat vuurhaard betekent. De naam is door de inwoners van Trente gegeven aan het eerste groepje meisjes dat het evangelie in praktijk bracht. De beweging, die binnen de Katholieke Kerk officieel Opera di Maria of Werk van Maria heet, trekt niet alleen mensen aan vanuit de Katholieke Kerk maar ook uit andere christelijke kerkgenootschappen en zelfs vanuit andere religies.

Mariapoli's[bewerken]

In 1949 trok de nieuw gevormde Focolare-gemeenschap naar de bergdorpen rond Trente om daar in de zomer langere tijd samen te komen. Deze jaarlijks terugkerende bijeenkomsten werden Mariapoli genoemd; letterlijk stad van Maria. Ook nu nog vinden elk jaar in alle landen waar de focolarebeweging zich bevindt Mariapoli's plaats. Na verloop van tijd vroeg men zich binnen de focolarebeweging steeds vaker af, waarom het niet mogelijk was Mariapoli's 365 dagen per jaar te laten duren, in plaats van enkele dagen of weken in de zomer. In 1964 werd de eerste permanente Mariapoli gesticht, Loppiano, in Italië, onder de rook van Florence.

Inmiddels zijn overal ter wereld dergelijke permanente Mariapoli's (of focolarestadjes) ontstaan, ieder met zijn eigen spiritualiteit. Loppiano bijvoorbeeld heeft als thema "Ontmoetingsplaats van alle culturen". Ottmaring in Duitsland heeft als thema "Oecumene", Fontem in Kameroen "Inculturatie". Ook in Nederland en België zijn permanente Mariapoli's ingericht; in Nederland is dat Mariënkroon bij Nieuwkuijk, in België Vita te Rotselaar, bij Leuven.

Kerkelijk erkend[bewerken]

Aartsbisschop Carlo Ferrari van Trente (1885 - 1962) gaf in 1947 de eerste diocesane goedkeuring. Hij heeft de Beweging altijd gesteund, ook toen zij in de jaren '50 in de problemen leek te komen. Waren dit geen Protestanten of Communisten ? Het was Paus Pius XII die toen een groen licht...tijd gegeven heeft. Paus Johannes XXIII gaf in 1962 de kerkelijke goedkeuring aan het "Opus Mariae". Daarna hebben de Pausen altijd van hun waardering blijk gegeven.[1]

Economie van Gemeenschap[bewerken]

Binnen de focolarebeweging probeert men, zoals gezegd, de Bijbel letterlijk in praktijk te brengen. Dit leidt soms tot nieuwe (spirituele) inzichten. In het Bijbelboek Handelingen der Apostelen wordt over de eerste christenen gezegd, dat ze alles deelden wat ze hadden, waardoor niemand gebrek leed. Een vrijwillige gemeenschap van goederen werd al vanaf het eerste begin van de focolarebeweging nageleefd. In 1991 werd echter duidelijk dat deze gemeenschap van goederen zeer goed samen kon gaan met een vrijemarkteconomie. Binnen deze zogenoemde Economie van Gemeenschap stellen bedrijven twee derde van hun winst ter beschikking van armoedebestrijding en vorming. Inmiddels werken meer dan 750 bedrijven wereldwijd volgens deze Economie van Gemeenschap. Verschillende congressen, afstudeeronderzoeken en wetenschappelijke publicaties zijn aan de Economie van Gemeenschap gewijd.

Onder de naam New Humanity heeft de Focolarebeweging als NGO raadgevende status bij de Economische en Sociale Raad van de Verenigde Naties.

Kritische kanttekening[bewerken]

Niet iedereen die zijn leven geheel of gedeeltelijk in het Focolare heeft doorgebracht is zonder meer positief over zijn ervaringen daar. De kritiek richt zich vooral op de door hen dominant beschouwde positie van de stichteres, Chiara Lubich.

Externe links[bewerken]

Beluister

(info)
  1. Chiara Lubich und die Focolar-Bewegung, Gespräche mit der Gründerin, Regina Betz (Hrsg.),Verlag Neue Stadt, 1982, Inleiding (ISBN 3-87996-130-1