High Definition Video

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

High Definition Video (afgekort HDV) is een videonorm voor beeld met een hoge resolutie. Dit videoformaat wint steeds meer aan populariteit en is inmiddels al terug te vinden in semi-professionele en consumenten videocamera's. HDV-camera's kunnen een hoge kwaliteit beeld opnemen op standaard miniDV-tapes.

Beeldformaat[bewerken]

HDV is afgeleid van de huidige hdtv-standaarden die een reeks aan beeldformaten definiëren:

  • 720p25: 1280x720 met vierkante pixels, 25 frames per seconde progressive.
  • 720i50: 1280x720 met vierkante pixels, 50 velden per seconde interlaced.
  • 1080p25: 1440x1080 met 4:3 anamorfische pixels. 25 frames per seconde zonder interlacing.
  • 1080i50: 1440x1080 met 4:3 anamorfische pixels, 50 velden per seconden interlaced.

Deze twee formaten worden in Europa en Australië gebruikt en zijn afgeleid van het Europese PAL-formaat.

Analoog aan de Europese HDV-formaten zijn de Amerikaanse formaten (voor de VS en Japan) gedefinieerd.

  • 720p30: 1280x720 met vierkante pixels, 30 frames per seconde progressive.
  • 720i60: 1280x720 met vierkante pixels, 60 velden per seconde interlaced.
  • 1080p30: 1440x1080 met 4:3 anamorfische pixels. 30 per seconde zonder interlacing.
  • 1080i60: 1440x1080 met 4:3 anamorfische pixels, 60 velden per seconden interlaced.

Deze zijn afgeleid van het Amerikaanse NTSC-televisieformaat.

Verder zijn door verschillende fabrikanten, waaronder JVC, eigen formaten gedefinieerd voor het bewerken van film. JVC heeft een 720-lijnen formaat met 24 frames per seconde, terwijl de nieuwere prosumer-camera's van Canon, zoals de XH-A1, in 1080 lijnen met 24 frames per seconde op kan nemen, wat telecine overbodig maakt.

Codering en compressie[bewerken]

Veel HDV-camcorders zijn voorzien van 3 CCD's en gebruiken intern een chroma subsampling van 4:2:2. HDV zelf definieert echter alleen een 4:2:0 chroma formaat.

De codering van HDV gebeurt in MPEG-2 met een gemiddelde bitrate van 20 megabit per seconde. De compressieverhouding ligt hoger dan DV25 wat op een MiniDV band gebruikt wordt. De transportsnelheid van een HDV-tape is hetzelfde als een DV-tape, wat het mogelijk maakt om even veel opnamen te maken op een band in HDV-formaat als in DV-formaat. Audio wordt gecomprimeerd in MPEG-1 Layer 2 op 384 kilobit per seconde.

Camera's[bewerken]

HDV vindt tot op heden vooral zijn insteek op de markt van de veeleisende consument en de amateur-filmmakers. Bekende modellen zijn de JVC GR-HD1 (de eerste op de markt gebrachte HDV-camcorder), de Sony HD-FX1 en FX7, en de Canon XL-HD1 en XH-A1 serie.

Toepassingen[bewerken]

Behalve de mogelijkheid tot het bewerken van hdtv-materiaal, levert een HDV-camera zeer goede opnamen wanneer het terug omgezet wordt naar een standaard televisieformaat. De BBC gebruikt HDV-camera's voor een aantal opnamen, en de Nederlandse fanserie Star Trek: Dark Armada wordt sinds de nieuwe aflevering "Nightfall" volledig in HDV gefilmd, de hoge resolutie is zeer gunstig voor gebruik met chroma keying. De Canadese internetserie Sanctuary wordt volledig in HDV gefilmd met real-time-processing. Een HDV-opname omgezet naar een SD-formaat, zoals PAL, geeft dezelfde beeldkwaliteit als een professionele PAL camcorder voor een lagere prijs.[bron?]

Zie ook[bewerken]