Jelena Moechina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Jelena Muchina)
Ga naar: navigatie, zoeken
Elena Mukhina op de evenwichtsbalk Wereldkampioenschappen turnen 1978 te Straatsburg.
Elena Mukhina op de evenwichtsbalk Wereldkampioenschappen turnen 1978 te Straatsburg.

Jelena Vjatsjeslavovna Moechina (Russisch: Елена Вячеславовна Мухина; Moskou, 1 juni 196022 december 2006) was een Russisch turnster. In 1978 werd ze wereldkampioene allround in Straatsburg.

Biografie[bewerken]

Moechina werd op haar vijfde wees nadat haar moeder bij een brand was omgekomen en haar vader het gezin in de steek had gelaten[1]. Ze werd grootgebracht door haar grootmoeder Anna Ivanova. Als kind had ze al belangstelling voor gymnastiek en kunstschaatsen.

Carrière[bewerken]

Jelena Moechina begon voor turnbegrippen op relatief late leeftijd[1], ze was rond de tien, met het beoefenen van turnen. Pas op haar veertiende maakte ze zich pas meester van oefeningen die andere gymnasten al lang voor die leeftijd onder de knie hadden[2]. Nadat ze in 1974 onder de hoede van met Mikhail Klimenko, tot dan trainer bij de mannen, kwam werd ze binnen enkele jaren een wereldtopper[3]. Binnen twee jaar had Klimenko haar al op een zodanig niveau gebracht dat ze een programma kon turnen dat haar in aanmerking bracht voor deelname aan de Olympische spelen van Montreal in 1976. Vanwege de moeilijkheidsgraad en de unieke combinaties die haar oefeningen kenmerkten werd haar programma "Ruimte" genoemd. Omdat ze echter nog niet stabiel genoeg was in haar optreden durfde het olympisch comité van de toenmalige Sovjet-Unie haar nog niet uit te vaardigen. Een jaar later brak ze definitief door tijdens de Europese kampioenschappen van 1977 in Praag. Ze werd tweede op de meerkamp achter Nadia Comăneci en won goud op vloer, balk en brug. Tijdens het wereldkampioenschap van 1978 in het Franse Straatsburg versloeg ze Nadia Comăneci en werd ze de nieuwe wereldkampioene allround. Ze won hier drie gouden en twee zilveren medailles. Op de Europese kampioenschappen van 1979 in Kopenhagen behaalde ze wederom tweemaal eremetaal. Goud op de brug en zilver op de vloer[4].

Blessures[bewerken]

In het najaar van 1979 brak ze haar been waardoor ze niet kon meedoen aan de wereldkampioenschappen in het Amerikaanse Fort Worth. Ze werd geopereerd en begon weer met trainen voordat haar been volledig hersteld was, waarna ze weer opnieuw moest worden geopereerd. Hierna ging ze zeer intensief trainen om op tijd fit te zijn voor de Olympische Zomerspelen 1980 in haar eigen Moskou. Twee weken voordat de spelen begonnen oefende ze een Thomas-salto, een 1 3/4 salto met anderhalve schroef. Ze landde op haar kin, waarbij haar wervelkolom brak. De diagnose tetraplegie, verlamming van de vier ledematen, betekende het einde van haar turncarrière; ze zat sindsdien in een rolstoel. Ze stierf aan complicaties van tetraplegie op 22 december 2006.

De Sovjet-Unie kende haar de Lenin-orde toe en het IOC de zilveren medaille in de Olympische orde.

Prijzen[bewerken]

Jaar Kampioenschap Alr. Team PS BR EB VL
1977 World Cup 1e 1e
Europees kampioenschap 2e 3e 1e 1e 1e
Nationaal kampioenschap 2e 3e 1e
USSR Cup 2e
1978 Wereldkampioenschap 1e 1e 2e 2e 1e
Nationaal kampioenschap 1e 1e 3e
1979 Europees kampioenschap 1e 2e
Nationaal kampioenschap 1e