Mangkoenegaran

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Mangkoenegaran
 Sultanaat Mataram 1757 – 1945 Indonesië 
Kaart
Mangkoenegaran (lichtroze) in 1830
Mangkoenegaran (lichtroze) in 1830

Mangkoenegaran is een van de voormalige vorstenlanden op Java. De heerser oefent sinds 1945 geen macht meer uit maar zijn Kraton is nog steeds een middelpunt van Javaanse tradities en kunst.

Het gebied was deel van het keizerrijk Mataram dat in de 18e eeuw in drie staten werd verdeeld. De vorst van Mangkoenegaran, Mangkoenegara geheten was ondergeschiikt aan de soesoehoenan van Soerakarta die eveneens uit het Huis Kartasoera stamt.

De stichter van het rijk en van de dynastie was Sri Mangkoenegara I, voorheen Raden Mas Saïd, een prins uit het Huis van Soerakarta. Hij en zijn opvolgers regeerden als vazallen van de Soesoehoenan van Soerakarta die op zijn beurt weer de vazal van de VOC en later van Nederland was. De Mangkoenegaran was een zelfbestuurder en stond Nederland bij met een flinke legermacht waaronder cavalerie en eigen artillerie. De vorsten, allen "Mangkoenegara" geheten waren zeer trouw aan Nederlands koloniaal gezag. Daarom werd hun vorstendom in 1945 afgeschaft en daarom kreeg de Mangkoenegara in de Republiek Indonesië geen bijzondere privileges of positie.

De in 1951 geboren Mangkoenegara IX is de negende vorst van Mankoenegaran.

Vorsten van Mangkoenegaran[bewerken | brontekst bewerken]