Semi-akoestische gitaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Gibson ES335 is een van de bekendste modellen semi-akoestische gitaren. De f-gaten van de klankkast zijn duidelijk zichtbaar.

De semi-akoestische gitaar, ook wel bekend als de hollow body gitaar en semi-hollowbody gitaar is een elektrisch versterkte gitaar met een holle klankkast. In tegenstelling tot de elektrisch-akoestische gitaar, wordt een semi-akoestische gitaar versterkt met één of meerdere magnetische pick-upelementen.

Voor versterkte bespeling heeft de gitaar pick-upelementen zoals een elektrische gitaar. Het is daarmee een ander instrument dan een versterkte akoestische gitaar, die doorgaans een microfoon of piëzo-element gebruikt voor de versterking. Sommige semi-akoestische gitaren zijn, in tegenstelling tot een "gewone" elektrische gitaar, ook akoestisch te bespelen. Dit geldt voor de modellen die in de archtopstijl gebouwd zijn. Andere semi-akoestische gitaren hebben een massief blok onder de brug of zelfs van de hals tot de brug (bijvoorbeeld een Gibson es335), waardoor de holle delen niet meer zo hard kunnen trillen dat ze een echt akoestisch geluid kunnen voortbrengen. In dat geval spreken we over een resonantieholte in plaats van een klankkast. Deze gitaren worden vaak als semi-hollowbody gitaar aangeduid. De klankkast of resonantieholte wordt gebruikt om bij versterkte bespeling een bepaalde klankkleur te verkrijgen die met een gewone elektrische gitaar niet te bereiken is. Semi-akoestische gitaren worden veel in de jazz en blues gebruikt vanwege het over het algemeen warme donkere geluid. De helderder klinkende modellen van Gretsch en Rickenbacker zijn vooral in de country, alternativepop en rootsrock populair. De dunnere semi-hollow modellen worden ook wel met de term 'thinline' aangeduid. Deze term kan echter ook voor gitaren met uitgeholde resonantiekamers (bijvoorbeeld Fender 72 Thinline Telecaster en Rickenbacker 300 serie) worden gebruikt.