Sovjetrepubliek der Wolga-Duitsers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Автономная Социалистическая Советская Республика Немцев Поволжья
Autonome socialistische sovjetrepubliek van de Sovjet-Unie
 Gouvernement Samara 1918 – 1941 Oblast Saratov 
Oblast Wolgograd 
Flag of Volga German ASSR.svg Coat of Arms of Volga German ASSR.png
Algemene gegevens
Hoofdstad Pokrovsk

De Sovjetrepubliek der Wolga-Duitsers (Russisch: Автономная Социалистическая Советская Республика Немцев Поволжья, Avtonomnaja Sovjetskaja Sosialistitsjeskaja Respoeblika Nemzev Povolschja) (Duits: Autonome Sozialistische Sowjetrepublik der Wolgadeutschen of ASSR der Wolga-Duitsers (Russisch: АССР Немцев Поволжья) was een Autonome socialistische sovjetrepubliek van de Sovjet-Unie. De hoofdstad was Engels tot 1931 ook bekend als "Pokrovsk" of "Kosakenstadt" aan de Wolga.

Streckerau, 1920 (Novokamenk in oblast Saratov)
kaart van Wolga-Duitse steden en nederzettingen

Geschiedenis[bewerken]

De republiek ontstond na de Russische Revolutie werd de Gouvernement Samara door een decreet van de Russische overheid die de Wolga-Duitse Arbeidersgemeenschap op 29 oktober 1918 een speciale status gaf. De Sovjet-Duitsers kregen een speciale status ten opzichte van alle andere niet-Russische volkeren in de Sovjet-Unie. Op 20 februari 1924 kreeg de republiek de status van autonome socialistische sovjetrepubliek door de verklaring van het Heel-Russisch Centraal Uitvoerend Comité en de Raad van Volkscommissarissen van de RSFSR. Het werd na de Sovjetrepubliek Donetsk-Krivoj Rog de tweede nationale autonome eenheid in de Sovjet-Unie. De republiek omvatte het gebied van de nederzettingen de Wolga-Duitsers, in 1897 bestaande uit 1,8 miljoen inwonders, een grote minderheid in Rusland.

De Wolga-Duitse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek bestond uit veertien kantons: Fjodorovka, Krasni-Koet, Tonkostsjoerovka, Krasnojar, Pokrovsk, Koekkoes, Staraja Poltawva, Pallasovka, Kamenka, Solotoje, Marxstadt, Frank, Seelmann, en Balzer.

Na de Russische Revolutie kwamen de religieuze Wolga-Duitsers, waarvan 76% het Lutherse geloof aanhing, in conflict met de antireligieuze Bolsjewieken. Na 1919 werden priesters aangeduid als antirevolutionaire propagandisten en naar de goelags in Siberië gestuurd.

Tijdens de Russische Burgeroorlog (1917-1922) sloten de Wolga-Duitsers zich aan bij het Witte Leger waarop het Rode Leger aan het einde van de oorlog vergeldingsaanvallen uitvoerde. De hongersnood die door de Sovjet-Unie waarde kostte het leven van een derde van de Wolga-Duitsers.

Op het moment van de verklaring van de autonomie werd de amnestie voor de Wolga-Duitsers aangekondigd. De amnestie werd eerst voor een klein deel van de bevolking. Volgens de Korenizatsija, die in de jaren 1920 in de Sovjet-Unie doorgevoerd werd, werd de Duitse taal gepromoot in officiële documenten en de Duitsers werden aangemoedigd om in het bestuur deel te nemen. Volgens de volkstelling van 1939 woonden er in de autonome Sovjetrepubliek 366,685 Duitsers op een totale bevolking van 605,500. De oppervlakte van deze zogeheten Autonome Socialistische Sovjetrepubliek der Wolgaduitsers bedroeg 27.400 km². De voormalige republiek bevindt zich in de huidige oblast Saratov, waarvan de oppervlakte 100.200 km² meet en die in 2002 2.668.310 inwoners telde.

De Duitse invasie in Rusland maakte in 1941 een einde aan de Wolga-Duitse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek. Op 28 augustus 1941 vaardigde Jozef Stalin een decreet uit waarbij de Wolga-Duitsers uit de Sovjet-Unie verbannen werden en de werd hierna afgeschaft. De Wolga-Duitsers werden naar de Kazachse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek en Siberië verbannen omdat ze volgens het sovjetbewind als Duitse spionnen konden werken. Vele Wolga-Duitsers werden geïnterneerd naar werkkampen die voornamelijk naar afkomst ingedeeld werden. De republiek werd op 7 september 1941 wettelijk afgeschaft. Na de oorlog warden de Wolga-Duitsers gedwongen om een contract tekenen waarin ze verklaarden dat ze nooit meer naar het gebied aan de Wolga terug zouden keren.

Na de dood van Stalin in 1953 verbeterde de situatie voor de Wolga-Duitsers behoorlijk. In 1964 werd er een nieuw decreet op de agenda waar de sovjet-regering schuld bekende voor het onnodig oppakken van onschuldige burgers en de Sovjet burgers moesten de Wolga-Duitsers helpen bij hun economische en culturele groei. Ondanks het bestaan van een Sovjet-communistische staat in de vorm van de DDR na de Tweede Wereldoorlog, werd de Wolga-Duitse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek niet meer opgericht en het gebied werd onderdeel van de Oblast Saratov en de Oblast Wolgograd

Vanaf het begin van de jaren 80 en vooral na de val van het communisme in Oost-Europa emigreerden veel Wolga-Duitsers naar Duitsland. Ze maakten gebruik van het Duitse recht van terugkeer en dit recht gaf het burgerrecht aan die als vluchteling of uitgezet waren en iedereen die kan bewijzen dat ze zelf, hun echtgenoot of afstammeling van Duitse afkomst waren. De emigratie voltrok ondanks het feit dat veel huidige Wolga Duitsers geen Duits kunnen spreken of de taal slecht beheersten. In de jaren 1990 maakte de Duitse overheid het moeilijker om Russen van Duitse afkomst in Duitsland te laten wonen vooral als ze niet het Wolga-Duitse dialect spraken.

Bestuurders[bewerken]

Staatshoofd[bewerken]

  • 1918-1919 Ernst Reuter (1889–1953) (Duits staatsman, diplomaat en burgemeester van Berlijn)
  • 1919-1920 Adam Reichert (1869–1936) (docent, journalist en lid van een kolchoze)
  • 1920 Aleksander Dotz (1890-1965+) (Soldaat in de Eerste Wereldoorlog en Russisch staatsman)
  • 1920-1921 Vasilii Pakun (Russisch staatsman)
  • 1921-1922 Alexander Moor (1889–1938) (Soldaat in de Eerste Wereldoorlog en de Russische Burgeroorlog, Russische general, Turkmeens staatsman vermoord in Tasjkent.
  • 1922-1924 Wilhelm Kurz (1892–1938) (Russisch staatsman, entrepreneur, vermoord)
  • 1924-1930 Johannes Schwab (1888–1938) (Russisch staatsman, vermoord)
  • 1930-1934 Andrew Gleim (1892–1954) (Russisch staatsman)
  • 1934-1935 Heinrich Fuchs (?-1938) (Russisch staatsman, vermoord)
  • 1935-1936 Adam Welsch (1893–1937) (soldaat in de Eerste Wereldoorlog, regionale partijleider, Russisch staatsman, vermoord)
  • 1936-1937 Heinrich Lüft (1899–1937) (Russisch staatsman, vermoord)
  • 1937-1938 David Rosenberger (?-?) (Russisch staatsman)
Voorzitter van de Opperste Sovjet
  • 1938-1941 Konrad Hoffmann (1894-?) (Soldaat in de Eerste Wereldoorlog, spoormedewerker, Russische staatsman)

Regeringsleiders[bewerken]

Volkscommissaris van de republiek die ontstond op 12 januari 1924 bij de verklaring tijdens de eerste sessie van het Centrale Uitvoerend Comité van de republiek

  • 1924-1929 Wilhelm Kurz (1892–1938) (Russian statesman, entrepreneur, shot)
  • 1929-1930 Andrew Gleim (1892–1954) (Russian statesman)
  • 1930-1935 Heinrich Fuchs (?-1938) (Russian statesman, shot)
  • 1935-1936 Adam Welsch (1893–1937) (Soldaat in de Eerste Wereldoorlog, regionale partijleider, Russisch staatsman, vermoord)
  • 1936-1937 Heinrich Lüft (1899–1937) (Russisch staatsman, vermoord)
  • 1937-1938 Vladimir Dalinger (1902-1965+) (Soldaat in de Russische Burgeroorlog, leider van de veiligheidstroepen, Russisch staatsman, entrepreneur)
  • 1938-1941 Aleksander Heckman (1908–1994) (ingenieur, Russisch staatsman, overlever van de goelag)

Voorzitter van de raad voor staatveiligheid[bewerken]

'Hoofd van de raad voor politie

NKVD (volkscommissariaat voor interne zaken)