Titus Iunius Brutus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Titus Iunius Brutus was een zoon van een van de twee eerste Romeinse consuls Lucius Iunius Brutus. Hij nam samen met zijn broer Tiberius Iunius Brutus deel aan een aristocratische samenzwering tegen de jonge Romeinse Republiek. Een slaaf verried hen, de samenzweerders werden gevangengenomen en voor hun vader gebracht. Deze liet allen, ook zijn zoons, terechtstellen. De slaaf werd vrijgelaten en verkreeg het Romeinse burgerrecht.

Antieke bronnen[bewerken]