Abiotische olie
Abiotische olie zou volgens een 19e-eeuwse theorie aardolie zijn die ontstaan is door niet-biologische processen diep in de kern van de aarde.
Dit contrasteert met de heersende theorie dat olie een fossiele brandstof is die wordt gemaakt door de ontbinding van prehistorische zeedieren en planten. De hypothese van abiotische olie kan worden getraceerd tot de 19e eeuw, toen de Franse chemicus Marcellin Berthelot en de Russische chemicus Dmitri Mendelejev deze theorie poneerden.
De theorie werd nieuw leven ingeblazen in de jaren 1950 in het Russische Sovjet-tijdperk. De Russische geoloog Nikolai Alexandrovitch Kudryavtskev was de initiatiefnemer van de moderne theorie van abiotische olie in 1951. De moderne Russisch-Oekraïense theorie van abiotische olie werd opgestelt door een Oekraïense onderzoeker, professor Emmanuïl Bogdanovych Chekaliuk. Deze theorie stelt dat olie is ontstaan van anorganische koolstof door de hoge temperaturen in de kern van de aarde. De meerderheid van de theorievorming gebeurde in Rusland en Oekraïne in de jaren 1950, de theorie wordt nog steeds ondersteund door een minderheid van de Russische en Oekraïense geologen.
In het Westen is er maar weinig aandacht voor de theorie. Uitzondering was de Australische astrofysicus Thomas Gold (1920 – 2004) die bekend staat als een fervent aanhanger. Oorspronkelijk ontkenden de meeste westerse geologen dat abiotische olie zou bestaan op aarde, maar studies in Sudbury, Canada hebben er aan bijgedragen dat nu gedacht wordt dat het creëren van abiotische olie mogelijk is, maar niet in hoeveelheden die ooit commercieel exploitabel zullen zijn.
