Acacia

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Acacia

Samengestelde bladeren van de acacia.

Rijk:	Plantae (Planten)
Stam:	Embryophyta (Landplanten)
Klasse:	Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:	Bedektzadigen
Clade:	'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:	Fabiden
Orde:	Fabales
Familie:	Fabaceae (Vlinderbloemenfamilie)

Geslacht

Acacia
Mill. (1754)

Acacia is een genus in de Mimosoideae, een onderfamilie in de Leguminosae, orde Fabales. Alle soorten zijn houtige leden van de vlinderbloemenfamilie . Met "acacia" als soort wordt meestal Robinia (Robinia pseudoacacia) bedoeld, die tot een ander geslacht behoort.

[bewerk] Algemeen

Acaciasoorten hebben vaak samengestelde bladeren: een blad bestaat uit meerdere deelblaadjes. Ze komen voor in Australië, Noord- en Zuid-Amerika en Afrika. 'Nederlandse' soorten zijn aangeplant. Er zijn ongeveer 1300 soorten, waarvan bijna duizend in Australië. Het hout van een acacia is vaak hard, niet erg buigzaam en moeilijk bewerkbaar. De grotere planten zijn vaak erg gevoelig voor wind. Acacia's zijn bijzondere planten omdat ze op verscheidene manieren een rol spelen in het dagelijks leven:

acacia's worden veelvuldig in tuinen en plantsoenen aangeplant om de mooie bloemen, bladeren en vorm van de bomen. Oorspronkelijk komen ze uit Noord-Amerika;
robinia wordt in Europa aangeplant voor de productie van hardhout;
ze worden gebruikt als alternatief geneesmiddel en aan de etherische oliën worden bijzondere effecten toegedicht: goed voor de stoffencirculatie, de huid, het vrouwelijk sex-appeal en zelfs voor de gevolgen van suikerziekte. Harde bewijzen ontbreken echter;
sommige soorten Acacia's bevatten DMT en aanverwante hallucinerende stoffen die ook in sommige paddenstoelen zitten (paddo's), het extract hiervan wordt wel in smartshops verkocht.

[bewerk] Symbiose

In de tropen van Zuid-Amerika komen speciale soorten voor, zoals de stierenhoorn-acacia (Acacia cornigera), die in symbiose leven met mieren. De planten hebben een aantal vreemde kenmerken:

er groeien kleine, witte of gele 'broodjes' aan de uiteinden van alle blaadjes van een blad;
er zitten grote, dikke stekels aan de planten;
de stengels en stekels zijn hol;
een plant heeft maar zelden parasieten, zolang die in de natuurlijke leefomgeving groeit.

Bepaalde hiernaar vernoemde mierensoorten, acaciamieren, leven in de holle delen van de plant, en nemen de broodjes, vettige suikerrijke uitscheidingen waar mieren dol op zijn, mee naar het nest. In ruil hiervoor beschermen ze de plant tegen plantenparasieten, maar ook grote planteneters zoals zelfs giraffen. Ze hebben een lange, harde tong die de stekels makkelijk aankan, maar giraffen kijken wel uit om een 'bewoonde' acacia op te eten. De mieren kunnen een vervelende beet toebrengen. De mieren spelen overigens geen rol bij de bestuiving van de plant.