Ad fundum

Ad fundum is een term die wordt gebruikt bij het snel opdrinken of achteroverslaan van een vaak alcoholisch drankje. Het is Latijn voor tot de bodem.

Studentenmilieu

De term wordt vooral gebruikt in studentenmilieus.

In Vlaanderen gebruikt men voor het ad fundum leegdrinken ook wel het werkwoord "salamanderen", naar de heildronk "Salamander" die men regelmatig op cantussen uitbrengt.

In Nederland wordt de uitdrukking vaak in de afgekorte vorm adje gebruikt binnen studentenverenigingen. Studenten kregen vaak in de groentijd de opdracht glazen alcoholische drank achterover te slaan. Echter het afschaffen van 'ad fundum' drinken tijdens de ontgroening is inmiddels in verscheidene 'corps-wetten' en ontgroeningsrichtlijnen opgenomen. Deze richtlijnen worden goed nageleefd, omdat deze van groot belang zijn in de relatie met de hogeschool of universiteit.

Een ad fundum is een belangrijk onderdeel van een cantus. Voordat men de ad fundum drinkt, moet men meestal proosten op de gezondheid van de aanwezigheden, dit zijn de zogenaamde formaliteiten. Dit gebeurt met de formule: "Prosit senior, prosit prosenior(es) (naargelang deze aanwezig zijn), prosit peter/meter (als die aanwezig is), prosit corona (het publiek), ad fundum". Voor de ad fundum zelf wordt maximaal 7 seconden gegeven. Na het drinken van de ad fundum dient men soms het glas omgekeerd boven het hoofd te houden, om te bewijzen dat het leeg is, en heft men na naar de senior en de corona.

Een ad fundum met bier wordt soms als straf gegeven tijdens een cantus. Naargelang de ernst van de overtreding (praten wanneer men het woord niet heeft, lokaal verlaten zonder toestemming, ... ) kunnen ook meerdere ad fundums gegeven worden. De praeses bepaalt meestal de straf; sommige cantussen hebben echter ook een zedenmeester of punator in het presidium, speciaal belast met het handhaven van de orde, die de straf bepaalt in overeenstemming met de praeses. Men kan als straf ook een "speciale" ad fundum krijgen. Enkele voorbeelden zijn:

• Ad Melkert: Een ad fundum waarbij men bier en karnemelk door elkaar drinkt.
• Ad strogum: Een ad fundum door een rietje.
• Ad strogum dynamica: Een ad fundum door een rietje terwijl men zich opdrukt.
• Camembert, ook wel Ad schoendum: hierbij wordt een pint in iemands schoen gegoten, waarop die moet worden uitgedronken. Alternatief: een pint met een erover getrokken (vanzelfsprekend gedragen) sok, moet worden uitgedronken.
• Dalton: 4 glazen van weinig naar volledig gevuld moeten van klein naar groot leeggedronken worden.
• Ingehaakt adje: 2 personen haken hun rechterarm in en drinken hun glas leeg terwijl ze elkaar aankijken. Dit gebeurt bij voorkeur bij een mannelijke en een vrouwelijke cantusganger.
• Kikker/kikvors: 4 ad fundums drinken, waarbij men van glas naar glas moet springen.
• Muur van Geraardsbergen, ook wel Everest: 2 daltons naast elkaar, van klein naar groot en terug. Soms wordt slechts één volledig gevuld glas in het midden geplaatst.
• Mariocarts: 2 personen moet zich op hun hurken zetten, en zo om ter snelt naar een gevuld bierglas schuiven. Daarbij worden de geluiden van een brommer nagebootst. Deze brommers moeten dan natuurlijk worden bijgetankt met een ad fundum. De snelste wint!
• Molenwiek, ook wel Jezus: Hetzelfde als de vogelverschrikker, maar dan met een bezemsteel door de mouwen zodat de armen gestrekt moeten blijven.
• Spaans Adje: Arm wordt gestrekt recht voor het lichaam gehouden. Met gestrekte arm wordt het bier in de mond geschonken.
• Tequila Suicide: Men snuift eerst het zout op, daarna drinkt men de tequila en vervolgens spuit men citroensap in de ogen.
• Vleermuis: ad fundum drinken terwijl men handenstand doet.
• Vogelverschrikker: In iedere hand een bier. De armen worden uitgestrekt, alsof er een stok loopt tussen beide armen, zoals bij een vogelverschrikker. Dan dient het glas te worden geleegd in de mond.
• Waterval-adje: Twee glazen in 1 hand boven elkaar, zodat het ene bier in het andere glas valt zoals een waterval en daarna in de mond (ook bekend als de 'duodrink').

Tegenwoordig wordt een ad fundum, oftewel een adje, gezien als een voorrecht. Men mag dus een ad fundum nemen en moet helemaal niks. Echter mensen die het voorrecht van een ad fundum weigeren worden beloond met een dubbele ad fundum.

Schrijfwijze

Over de schrijfwijze van het werkwoord is geen eenduidigheid. Zeker is wel dat het zou moeten klinken als [atten]. Daardoor lijken de schrijfwijzes adten en atten het meest voor de hand liggend. De Taaladviesdienst van het Genootschap Onze Taal geeft de voorkeur aan atten, naar analogie met het woord statten (afkomstig van stad; 'naar de stad gaan').