Amparanoia
| Amparanoia | ||||
 |
||||
| Een deel van de band Amparanoia, september 2008 | ||||
| Achtergrondinformatie | ||||
| Jaren actief | 1996 – 2008 | |||
| Oorsprong | Granada, Spanje | |||
| Genre(s) | mestizo | |||
| Label(s) | La Marmita Productions | |||
| Leden | ||||
| Leadzangeres | Amparo Sánchez | |||
| Trompet | José Alberto Varona | |||
| Viool | Vesko Kountchev | |||
| Ex-leden | ||||
| Piano | Caridad Borges | |||
|
||||
Amparanoia is de voormalige band van de Spaanse zangeres/gitariste Amparo Sánchez (1969, Granada, Spanje). Het is afgeleid van het woord amparar (bescherming) betekent, maar ook een samentrekking van Amparo en 'paranoia'. Met Amparanoia werd Sánchez een van de grote namen in de mestizo-beweging (artiesten die crossover-muziek maken en vaak aan elkaars platen meewerken); momenteel is ze bezig met een solocarrière.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
[bewerken] 1984-1995; de beginjaren
Sánchez, een tienermoeder die Billie Holiday tot haar voorbeelden rekent, richtte op zestienjarige leeftijd Los Correcaminos (vernoemd naar Roadrunner) op; een band waarmee ze blues, soul, rock en jazz speelde en in korte tijd een reputatie opbouwde in de regio.
Begin jaren 90 richtte Sánchez Amparo & The Gang op waarmee ze in 1993 Haces Bien uitbracht op Fabrica Magnetica. Dit label ging twee maanden later failliet en ook The Gang viel binnen de kortste keren uiteen.
Amparo verruilde het bluescircuit van Granada voor de Latin-scene van Madrid; dankzij Manu Chao leerde ze ook verwante muziekstijlen kennen.
In 1995 formeerde Amparo met o.a. Robert Johnson en Piluka de band Ampáranos del Blues (Bescherm ons tegen de blues) waarmee ze o.a. door Spanje en Zuid-Frankrijk toerde.
[bewerken] 1996-1999; de eerste twee albums
Ampáranos del Blues werd omgedoopt tot het Latin-georiënteerde Amparanoia en nam eind 1996 een demo op die de band een contract opleverde bij Edel.
In 1997 verscheen het debuutalbum El Poder de Machín (een verwijzing naar de in Spanje populaire bolero-zanger Antonio Machin) dat wereldwijd lovende reacties kreeg.
In het najaar van 1997 ging Amparanoia op tournee met Manu Chao; diens La Caravane des Quartiers werd afgewerkt per autobus. In 1998 maakte Sánchez indruk op het publiek door ondanks haar 8 maanden zwangerschap op het podium te staan.
In 1999 verscheen het album Feria Furiosa waarop meer Cubaanse invloeden te horen zijn dan op El Poder De Machin. Manu Chao, Gambit, JuanLu, Joan Garriga, Dani Mono Loco, de broers Muguruza, Tonino, Huajolote en Mucho Muchacho verlenen allemaal een gastbijdrage. De eerste twee albums werden in Nederland niet uitgebracht.
Eind 1999 valt de bezetting waarmee de eerste twee platen zijn opgenomen uit elkaar. Sánchez neemt een plaat met kinderliedjes op die ze in 2000 uitbrengt onder het pseudoniem Los Bebesones.
[bewerken] 2000-2001
Eind 2000 wordt er een nieuwe Amparanoia opgericht die zowel in kleine als grote bezettingen optreedt. Het eerste wapenfeit is de reggae-getinte single Llámame Mañana.
Vervolgens reist 2000 Amparo naar Mexico, waar ze diep onder de indruk raakt door de strijd van de Zapatisten. Bij terugkomst in Spanje organiseert ze vanuit een soundsystem een reeks benefietconcerten met diverse artiesten. De opbrengsten gaan naar de gemeenschap 'La Realidad' in Chiapas die Amparo in januari 2001 persoonlijk overhandigt tijdens haar deelname aan de Mars van de Zapatisten naar Mexico-Stad.
[bewerken] 2002-2004
In 2002 verschijnt Somos Viento; de muziek is veelzijdiger (minder Latin-georiënteerd) en de teksten meer maatschappijkritisch, al weigert Amparo zich te profileren als protestzangeres. Pas een jaar later krijgt het eindelijk een Nederlandse release; tegen die tijd is de elektronisch getinte opvolger Enchilao uit.
Daarna neemt Amparo een nummer op met Calexico, Don't Leave Me Now , dat in 2004 aan de verzamelaar Rebeldía Con Alegría wordt toegevoegd. Voor Nederland is dit vooralsnog de enige manier om nummers van El Poder de Machín en Feria Furiosa te horen. Dit geldt niet voor Bebesones dat volgens critici haar slechtste plaat is.
[bewerken] Einde van een tijdperk, begin van een nieuwe
Het vijfde album, La Vida Te Da, verschijnt in 2006; de luxe-editie bevat een making of-DVD en een aantal bonustracks waaronder Ven, een duet met de Argentijns/Puerto Ricaanse latin-ska zangeres Mimi Maura en een coverversie van Bob Marleys Redemption Song.
In november 2006 wordt een tienjarige periode afgesloten met een concert in de Sala Apolo, Barcelona waarvan de opnamen te horen en te zien zijn op de live-CD/DVD Seguiré Caminando (gecompleteerd door een verzameling remixen en rariteiten).
Na een jaar vrijaf begon Amparanoia in april 2008 aan een afscheidstournee die op 21 oktober naar de Tivoli in Utrecht voerde en 19 december in Mexico eindigde.
In 2010 brengt ze haar solo-album Tucson-Habana uit.
[bewerken] Discografie
[bewerken] Albums
- El Poder de Machín, 1997
- Feria Furiosa, 1999
- Somos Viento, 2002
- Enchilao, 2003
- Rebeldía con Alegría, 2004
- La Vida Te Da, 2006
- Seguiré Caminando
[bewerken] Singles
- Hacer Dinero, 1997
- En la Noche, 1997
- Me Lo Hago Sola, 1997
- Que Te Den, 1998
- ¿Qué Será De Mi?, 1999
- Desperado, 1999
- La Pared, 1999
- La Maldición, 1999
- Llámame Mañana, 2000
- La Fiesta, 2002
- Somos Viento, 2002
- Mar Estrecho, 2002
[bewerken] Externe links
- Officiële website
- Amparanoïa op de website Radio Chango
Bronnen, noten en/of referenties:
