Balleny-eilanden
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 Antarctica[1](geclaimd door Nieuw-Zeeland) |
|
 |
|
|
|
|
| Land | Antarctica[1] (geclaimd door Nieuw-Zeeland) |
| Locatie | Zuidelijke Oceaan |
|
|
|
| Oppervlakte | 781,8 km² |
| Inwoners | vrijwel onbewoond |
| Hoogste punt | 1,705 m |
|
|
|
 |
|
|
|
|
 |
|
| Satelliet foto van de Balleny-eilanden | |
De Balleny-eilanden vormen een ketting vulkanische eilanden in de Zuidelijke Oceaan. De groep bestaat uit drie hoofdeilanden, Young, Buckle en Sturge Eiland. De kleineren zijn de (Row, Borradaile, Sabrina, en Monolith Eilanden). De Engelse walvisvaarders John Balleny en Thomas Freeman kregen de eilandengroep voor het eerst in 1839 in zicht. Freeman was de eerste persoon die een van de eilanden betrad, op 9 februari 1839. De totale oppervlakte van de eilanden bedraagt ongeveer 780 km², en het hoogste punt is de nog onbeklommen Brown Piek op Sturge, met 1524 m.
De eilanden worden opgeëist door Nieuw-Zeeland als onderdeel van de Ross Dependency.
[bewerken] De Balleny-eilanden en rotsen van noord naar zuid
| Eiland/Rots | Oppervlakte (km²) | hoogste punt (m) |
|---|---|---|
| Young en satelliet eilanden | ||
| Seal Rocks | 0.0 km² | (15 m) |
| Pillar | 0.0 km² | (51 m) |
| Young | 225.4 km² | Freeman Peak (1340 m) |
| Row | 1.7 km² | (183 m) |
| Borradaile | 3.5 km² | (381 m) |
| Beale Pinnacle | 0.0 km² | (61 m) |
| Buckle en satelliet eilanden | ||
| Buckle | 123.6 km² | (1238 m) |
| Scott Cone | 0.0 km² | (31 m) |
| Eliza Cone | 0.0 km² | (67 m) |
| Chinstrap | 0.0km² | |
| Sabrina | 0.2 km² | (90 m) |
| The Monolith | 0.1 km² | (79 m) |
| Sturge (heeft geen satelliet eilanden) | ||
| Sturge | 437.4 km² | Brown Piek (1705 m[2] of 1524 m[3]) |
Referenties
|
 |
Zie de categorie Balleny Islands van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
