Bas Rutten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Sebastiaan "Bas" Rutten (Tilburg, 24 februari 1965) is een voormalig Nederlands Mixed Martial Arts (MMA)-vechter en kickbokser. Hij is een voormalig kampioen zwaargewicht van de Amerikaanse UFC-organisatie, driemaal King of Pancrase en eindigde zijn carrière met een reeks van 22 ongeslagen gevechten (21 keer winst, 1 draw). Hij is momenteel co-presentator van het Amerikaanse tv-programma Inside MMA. Hij was een van de succesvolste vechters in Amerika en Japan. Ook buiten de kooi is Bas Rutten een graag geziene gast wegens zijn charme en goed gevoel voor humor. Hierdoor wordt hij gezien als een van de bekendste Nederlanders in Amerika.

Als vechter was een van zijn favoriete tactieken de leverstoot (zowel stoot als trap)[1]. Hij maakte deze techniek populair binnen MMA kringen. Rutten staat bekend om zijn charisma en heeft van zijn bekendheid in Amerika gebruikgemaakt nadat hij in 1999 stopte met vechten, al vocht hij in 2006 nog eenmaal. Hij heeft gewerkt als "color commentator" voor verschillende MMA organisaties, inclusief Pride, en heeft zijn opwachting gemaakt in vele tv-shows, films en video games. Hij is ook MMA coach geweest en heeft verschillende instructievideo's op de markt gebracht[2].

Biografie[bewerken]

Rutten werd geboren in Tilburg en verhuisde later naar Valkenswaard[bron?] waar hij op 12-jarige leeftijd geïnteresseerd werd in vechtkunsten nadat hij Enter the Dragon had gezien in een bioscoop in Zuid-Frankrijk, waar hij met zijn ouders op vakantie was. Omdat de minimumleeftijd voor de film 17 jaar was, moest Rutten samen met een speelkameraad de bioscoop in sluipen om de film te kunnen zien. Zijn ouders lieten hem in eerste instantie geen lid worden van een school voor vechtsport omdat ze daar op tegen waren. Maar uiteindelijk kreeg hij hen zover en mocht hij beginnen met trainen in taekwondo. Hij was zeer bedreven en behaalde uiteindelijk de tweedegraads zwarte band. Daarna richtte hij zich op Kyokushin Karate en behaalde daarin een vijfdegraads zwarte band.

Op de middelbare school was Rutten niet groot en sterk en bovendien had hij een huidaandoening (eczeem) waardoor hij regelmatig gepest werd. Ook had hij astma. Nadat hij begonnen was met vechtsporten kreeg hij wederom last van pesterijen, maar dit keer sloeg hij een van zijn kwelgeesten een gebroken neus. Hierna haalden zijn ouders hem meteen van vechtsporten af. Jaren later, tijdens een reünie van zijn oude school plaagde Rutten zijn oude klasgenoten door ze te vragen of iemand het op dat moment nog tegen hem op durfde te nemen.

Kickboksen[bewerken]

Toen Bas Rutten uit huis ging begon hij meteen weer met vechtsporten. Op 20-jarige leeftijd begon deel te nemen aan competities in het Thaiboksen. Hij vocht daarin 15 keer en won de eerste 14 allemaal door middel van een knock-out. Maar tijdens zijn laatste gevecht verloor hij op Technisch knock-out. De reden hiervoor, zo vertelde hij jaren later, is dat hij kort voor het gevecht een pijnstillende injectie had gekregen vanwege een blessure. Hierdoor voelde hij zijn benen niet meer optimaal wat hem tijdens het gevecht (tegen Frank Lobman) parten speelde.

Pancrase[bewerken]

Rutten, die veel kritiek ontving na zijn laatste gevecht in Nederland en daardoor niet meer in zijn geboorteland wilde vechten, begon daarna carrière in het Pancrase dat in Japan erg populair is. In 1993 reisden de zogeheten Pro Wrestlers Masakatsu Funaki en Minoru Suzuki naar Nederland om vechters te scouten voor hun nieuwe organisatie dat zich richtte op "hybride worstelen" (bushido worstelen). Deze vechtstijl bestond uit het vechten op de grond (submission fighting) maar zonder stoten naar het gezicht met een gesloten vuist. Het bleek een voorloper te zijn van het latere Mixed Martial Arts vechten (MMA) en had dan ook vele latere MMA sterren onder zich zoals Frank Shamrock, Vernon White, Maurice Smith, Ken Shamrock en Guy Mezger.

In zijn eerste gevechten leidde zijn (toentertijd) gebrek aan ervaring in het grondgevecht ertoe dat hij verloor van Masakatsu Funaki en de toenmalige "King of Pancrase" Ken Shamrock. Ook verloor hij, op meer discutabele wijze, van Frank Shamrock door middel van een gedeelde jurybeslissing (split decision). Rutten kwam in 1995 terug en verloor wederom van Ken Shamrock maar versloeg de tot dan toe ongeslagen Minoru Suzuki waarbij hij zijn eerste "King of Pancrase" titel veroverde. Hij won daarna alsnog van zowel Frank Shamrock en Masakatsu Funaki in 1996. Later versloeg hij ook Jason Delucia en Guy Mezger waardoor hij in totaal drie keer "King of Pancrase" werd. In 1996 deed Rutten afstand van zijn titel om getuige te zijn van de geboorte van zijn tweede dochter. Rutten kwam terug in het Pancrase circuit met nog 8 overwinningen, waarmee hij op 19 opeenvolgende winstpartijen kwam te staan.

UFC[bewerken]

In 1998 tekende Bas Rutten een contract bij de UFC (Ultimate Fighting Championship), de grootste MMA promotie organisatie in de VS. Zijn eerste gevecht in de UFC was tegen Tsuyoshi Kohsaka tijdens UFC 18, die Rutten won door middel van knock-out. Daarna stond hij tegenover Kevin Randleman voor de UFC titel in het zwaargewicht tijdens UFC 20. Dit gevecht ging de "overtime" in. Rutten won met een split decision en won zo de titel in het zwaargewicht. Een jaar later wilde Rutten de eerste titelhouder zijn in twee UFC gewichtsklassen en zakte naar het middelgewicht (het tegenwoordige licht zwaargewicht), welke dichter bij zijn natuurlijke gewicht was.

Tijdens zijn training voor zijn volgende UFC gevecht in 1999 werd Rutten getroffen door een aantal ernstige blessures (onder meer een knieblessure, een scheur in zijn biceps en een nekblessure). Hij werd hierdoor gedwongen om zijn MMA loopbaan voorlopig te beëindigen.

Gedurende zijn MMA carrière werd hij beroemd vanwege onder andere twee dingen: Zijn voorkeur voor de leverstoot en zijn gewoonte om na een overwinning de "Rutten Jump" (een jumping split) viermaal uit te voeren naar iedere zijde van de ring/zaal.

Na zijn vechtcarrière[bewerken]

Na het beëindigen van zijn carrière als vechter in 1999 richtte Rutten zich op het beroep van acteur. Hij kreeg kleine rollen in tv-shows zoals Martial Law en The King of Queens. Ook trad hij op in kleine films als Shadow Fury, The Eliminator.

Rutten worstelde een paar keer voor NJPW van 2000 tot 2002 waarin hij onder meer een poging voor de titel deed tegen Yuji Nagata, welke niet slaagde.

Rutten was ook de "color commentator" voor de Engelse producties van de Pride Fighting Championship evenementen. Door zijn gevoel voor humor en zijn parate kennis van de sport werd Rutten al snel een favoriete commentator onder fans. In april 2006 kondigde Rutten aan geen commentator voor Pride te blijven, omdat hij te vaak heen en weer moest vliegen naar Japan, en hierdoor weinig tijd met zijn gezin kon doorbrengen.

Rutten heeft een kleine rol in de video game Grand Theft Auto IV in de in-game tv-show genaamd "The Men's Room."[3]

Hij was ook stand in voor de vecht stunts van de hoofdrolspeler. Hij vertelde later dat toen hij voor de opnames kwam hij de productiemedewerkers vroeg hoe gewelddadig ze het wilde hebben. Ze zeiden hem alles te geven. Na twee uur stopte ze hem en zeiden dat hij niet nog verder hoefde te gaan.

Momenteel presenteert hij samen met Kenny Rice het programma Inside MMA. Ook becommentariëren zij samen de MMA gevechten van de organisatie "Dream". Omdat deze wedstrijden zich in Japan afspelen geven zij live commentaar vanuit de HDNet studio's in Los Angeles, Californië waar Bas Rutten ook woont.

In 2012 speelde Bas Rutten de rol van Niko in de film Here Comes the Boom.

Coaching[bewerken]

Hij is een gecertificeerde trainer voor (MTBN) Thai Boxing en Pancrase. Rutten coachte Mark Kerr tijdens het filmen van de HBO-documentaire "The Smashing Machine".

In 2006 werd Rutten coach voor de nieuwe International Fight League, een MMA organisatie die focust op team combat. Zijn team, de Anacondas, versloegen de Silverbacks met 3-2.

Rutten is investeerder in the Legends MMA gym in Hollywood en geeft daar sporadisch lessen.

Ook heeft hij een tijdje Kimbo Slice getraind voor zijn professionele MMA gevechten. Kimbo Slice is een straatvechter die via internetfilmpjes bekend werd om zijn rauwe 'blotevuistgevechten' in achtertuinen en op pleintjes. Later werd hij gevraagd voor echte MMA gevechten vanwege zijn populariteit. Tot nu toe met wisselend succes.

Allerlaatste gevecht[bewerken]

Mei 2006 kondigde Bas Rutten zijn terugkeer in de achthoek (MMA gevechten in Amerika worden in een achthoekige kooi zonder dak gehouden) aan. Doktoren vonden hem weer gezond genoeg en dus zou hij (op inmiddels 41-jarige leeftijd) vechten tegen Kimo Leopoldo. Twee dagen voor het evenement werd Kimo echter positief getest op Stanozolol, een anabole steroïde. In zijn plaats vocht Rutten op 22 juli 2006 tegen Ruben "Warpath" Villareal. Rutten won deze wedstrijd in de eerste ronde door middel van een technische knock-out nadat low kicks naar het bovenbeen het voor zijn tegenstander onmogelijk maakten om te blijven staan. Hiermee zette hij zijn ongeslagen reeks op 21, met 1 draw (gelijke stand).

Privéleven[bewerken]

Rutten leeft momenteel in Westlake Village, Californië met zijn tweede vrouw Karin en twee dochters Sabine en Bianca. Hij heeft nog een dochter, Rachèle, die bij zijn ex-vrouw in Nederland woont.

Zijn eerste vrouw gaf hem ooit de bijnaam "El Guapo" wat "De goed uitziende" betekent in het Spaans. De inspiratie voor die naam was de komische speelfilm "Three Amigos".

Tatoeages[bewerken]

Rutten heeft meerdere tatoeages op zijn lichaam. Elke tatoeage heeft een spirituele en/of emotionele boodschap.[4]

Aanhalingsteken openen

Alles heeft een betekenis voor me. Ik heb een symbool voor het jaar van de Slang. Alle tatoeages op de zijkant van mijn knie en ellebogen zijn bedoeld om me rustig te maken. Ik geloof echt in deze geesten. Ik heb de namen van mijn dochters op mijn polsen. Op mijn rechter handpalm heb ik een qi (of chi) symbool dat 'levens energie' betekent - en nadat ik deze had laten zetten heb ik nooit meer een gevecht verloren. En toen ik dacht (voor wat voor reden dan ook) dat ik snel zou sterven, heb ik op de andere palm xiao laten zetten, dat 'lang leven' betekent. Op mijn onderarm heb ik een heel mooi samurai logo die ik in een bijzondere plek in Japan heb laten zetten. Het staat voor family. Op mijn linker arm staat het symbool van een boeddhistische God die alle mensen die in het jaar van de Slang zijn geboren beschermt. Lang geleden zette ik furoshin op mijn hand en dat betekent 'onverzettelijke monnik'. Dus wat voor stressvolle situatie ik ook in terechtkom, dit alles helpt me om relaxt te blijven en te focussen."

Aanhalingsteken sluiten

MMA en Pancrase Resultaten[bewerken]

Resultaat Record Tegenstander Methode Wedstrijd Datum Tijd Noten
Win 28–4–1 Vlag van Verenigde Staten Ruben Villareal TKO (Leg Kicks) WFA – King of the Streets 2006-07-22 1, 3:24
Win 27–4–1 Vlag van Verenigde Staten Kevin Randleman Decision (Split) UFC 20 – Battle for the Gold 1999-05-07 1 21:00 UFC Heavyweight Championship
and retires due to injury.
Win 26–4–1 Vlag van Japan Tsuyoshi Kohsaka KO (Strikes) UFC 18: The Road to the Heavyweight Title 1999-01-08 1 14:15
Win 25–4–1 Vlag van Japan Kengo Watanabe TKO (3 knock downs) Pancrase-1998 Anniversary Show 1998-09-14 1, 2:58
Win 24–4–1 Vlag van Japan Keiichiro Yamamiya Submission (Rear Naked Choke) Pancrase-Alive 11 1997-12-20 1, 4:58
Win 23–4–1 Vlag van Japan Osami Shibuya Submission (Body Crunch) Pancrase-1997 Anniversary Show 1997-09-06 1, 3:15
Win 22–4–1 Vlag van Japan Takaku Fuke Submission (Arm Bar) Pancrase-Alive 7 1997-06-30 1, 4:28
Win 21–4–1 Vlag van Japan Kiuma Kunioku Decision (Lost Points) Pancrase-Alive 4 1997-04-27 1 15:00
Draw 20–4–1 Vlag van Japan Osami Shibuya Draw Pancrase-Alive 3 1997-03-22 1 15:00
Win 20–4 Vlag van Japan Manabu Yamada Submission (Choke hold) Pancrase-Truth 7 1996-10-08 1, 0:54
Win 19–4 Vlag van Japan Masakatsu Funaki KO (Palm strikes) Pancrase-1996 Anniversary Show 1996-09-07 1 17:05
Win 18–4 Vlag van Verenigde Staten Jason Delucia TKO (Liver Shot) Pancrase-Truth 6 1996-06-25 1, 8:48
Win 17–4 Vlag van Verenigde Staten Frank Shamrock TKO (Gave up) Pancrase-Truth 5 1996-05-16 1 11:11
Win 16–4 Vlag van Japan Katsuomi Inagaki TKO Pancrase-Truth 4 1996-04-08 1 14:07
Win 15–4 Vlag van Verenigde Staten Guy Mezger Submission Pancrase-Truth 2 1996-03-02 1 19:36
Win 14–4 Vlag van Japan Ryushi Yanagisawa Submission (Choke) Pancrase-Eyes Of Beast 7 1995-12-14 1 27:35
Win 13–4 Vlag van Verenigde Staten Maurice Smith Submission (Choke) Pancrase-Eyes Of Beast 6 1995-11-04 1, 4:34
Win 12–4 Vlag van Japan Minoru Suzuki Submission (Guillotine Choke) Pancrase-1995 Anniversary Show 1995-09-01 1 15:35
Win 11–4 Vlag van Verenigde Staten Frank Shamrock Decision (Split) Pancrase-1995 Neo-Blood Tournament, Round 2 1995-07-23 1 15:00
Win 10–4 Vlag van Verenigde Staten Jason Delucia Submission (Toe Hold) Pancrase-Eyes Of Beast 5 1995-06-13 1, 1:32
Win 9–4 Vlag van Verenigde Staten Maurice Smith Submission (Kneebar) Pancrase-Eyes Of Beast 4 1995-05-13 1, 2:10
Win 8–4 Vlag van Japan Takaku Fuke Submission (Heel Hook) Pancrase-Eyes Of Beast 3 1995-04-08 1, 1:52
Loss 7–4 Vlag van Verenigde Staten Ken Shamrock Submission (Kneebar) Pancrase-Eyes Of Beast 2 1995-03-10 1, 1:01
Win 7–3 Vlag van Japan Manabu Yamada Submission (Arm triangle choke) Pancrase-Eyes Of Beast 1 1995-01-26 1, 1:05
Loss 6–3 Vlag van Verenigde Staten Frank Shamrock Decision (Majority) Pancrase-King of Pancrase Tournament, Round 1 1994-12-16 1 10:00
Win 6–2 Vlag van Verenigde Staten Jason Delucia Submission (Guillotine Choke) Pancrase-Road To The Championship 5 1994-10-15 1, 1:43
Loss 5–2 Vlag van Verenigde Staten Ken Shamrock Submission (Rear Naked Choke) Pancrase-Road To The Championship 3 1994-07-26 1 16:42
Win 5–1 Vlag van Japan Minoru Suzuki TKO Pancrase-Road To The Championship 2 1994-07-06 1, 3:43
Win 4–1 Vlag van Japan Yoshiki Takahashi TKO Pancrase-Road To The Championship 1 1994-05-31 1, 1:37
Win 3–1 Vlag van Verenigde Staten Vernon White Submission (Guillotine Choke) Pancrase-Pancrash! 3 1994-04-21 1, 1:16
Loss 2–1 Vlag van Japan Masakatsu Funaki Submission (Toehold) Pancrase-Pancrash! 1 1994-01-19 1, 2:58
Win 2–0 Vlag van Japan Takaku Fuke TKO Pancrase-Yes, We are Hybrid Wrestlers 2 1993-10-14 1, 2:03
Win 1–0 Vlag van Japan Ryushi Yanagisawa TKO Pancrase-Yes, We are Hybrid Wrestlers 1 1993-09-21 1, 0:43
Bronnen, noten en/of referenties