Basic Instinct 2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Basic Instinct
Tagline Sometimes Obsession Can Be Murder
Everything interesting begins in the mind.
Regie Michael Caton-Jones
Muziek Jerry Goldsmith
John Murphy
Montage István Király
John Scott
Cinematografie Gyula Pados
Distributie Metro-Goldwyn-Mayer
Première maart 2006
Genre thriller
Speelduur 113 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Budget $70.000.000
Opbrengst $38.000.000
Voorloper Basic instinct
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Basic Instinct 2 is een Amerikaanse thriller uit 2006, geregisseerd door Michael Caton-Jones. Hoofdrolspeelster Sharon Stone keerde hierin terug als Catherine Tramell, hoewel er veertien jaar tussen deze en het eerste deel zat en Stone inmiddels 48 jaar oud was.

Waar Basic Instinct genomineerd werd voor onder meer twee Academy Awards en twee Golden Globes, werd het vervolg met hoongelach onthaald. De film 'won' Razzie Awards voor slechtste film, slechtste vervolg, slechtste script en slechtste actrice (Stone). Daarbij werd ze genomineerd voor slechtste regisseur, slechtste mannelijke bijrol (David Thewlis) en slechtste filmkoppel.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Schrijfster Catherine Tramell raakt met haar auto te water, maar kan daaruit ontsnappen, in tegenstelling tot de sporter die ze bij zich had. Uit onderzoek blijkt dat deze al dood was voor het ongeluk. Tramell is daarom opnieuw (zie deel 1) de hoofdverdachte in een moordzaak en psycholoog Michael Glass (David Morrissey) moet tijdens therapiesessies met haar achter de ware toedracht zien te komen. Tramell speelt tijdens hun tijd samen echter net zo hard psychologische spelletjes met Glass.

Rolverdeling[bewerken]