Engels

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Zie Engels (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Engels.
:wikt:Engels
Engels (English)
Gesproken in: Britse Eilanden, Noord-Amerika, Caribisch Gebied, Australië, Nieuw-Zeeland, Oceanië, grote delen van Afrika en Azië, wereldwijd als lingua franca
Sprekers: 380 miljoen moedertaalsprekers, 510-1.400 miljoen totaal
Rang: 1-4 (afhankelijk van telwijze)
Taalfamilie Indo-Europees
Dialecten:
Creoolse talen:
Alfabet: Latijns
Officiële status
Officieel in: India, Verenigde Staten, Pakistan, Nigeria, Filipijnen, Verenigd Koninkrijk, Zuid-Afrika, Tanzania, Kenia, Canada, Uganda, Ghana, Australië, Sri Lanka, Kameroen, Zimbabwe, Malawi, Zambia, Rwanda, Hongkong, Sierra Leone, Papoea-Nieuw-Guinea, Singapore, Nieuw-Zeeland, Ierland, Liberia, Jamaica, Namibië, Lesotho, Botswana, Gambia, Mauritius, Swaziland, Trinidad en Tobago, Fiji, Guyana, Salomonseilanden, Malta, Bahama's, Belize, Barbados, Vanuatu, Guam, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, Amerikaanse Maagdeneilanden, Micronesia, Kiribati, Jersey, Grenada, Seychellen, Man, Dominica, Antigua en Barbuda, Bermuda, Guernsey, Marshalleilanden, Caymaneilanden, Saint Kitts en Nevis, Gibraltar, Britse Maagdeneilanden, Cookeilanden, Turks- en Caicoseilanden, Palau, Anguilla, Montserrat, Sint-Helena, Falklandeilanden, Norfolk, Christmaseiland, Pitcairneilanden
Vlag van de Afrikaanse Unie Afrikaanse Unie
Vlag van de Europese Unie Europese Unie
Vlag van de UZAN Unie van Zuid-Amerikaanse Naties
Vlag van de VN Verenigde Naties
Zie ook: Lijst van landen waar Engels een officiële taal is
Taalorganisatie: geen
Taalcodes
ISO 639-1: en, ISO 639-2(B): eng, SIL: eng
Taalportaal
Portaal:Portalenoverzicht Portaal Engels

Het Engels (English) is een West-Germaanse taal die is ontstaan in Anglosaksisch Engeland, en die nu in feite de lingua franca is in grote delen van de wereld, als resultaat van de militaire, economische, culturele, wetenschappelijke en politieke invloed van het Britse rijk gedurende de 18e, 19e en begin 20e eeuw[1] en de invloed van de Verenigde Staten vanaf het begin van de 20e eeuw tot op heden. Het Engels wordt uitgebreid gebruikt als een tweede taal of als officïele in het Gemenebest en is de voorkeurstaal van vele internationale organisaties.

Oorspronkelijk is het Engels ontstaan uit vele dialecten (Oudengels), die naar Engeland werden overgebracht door de Anglosaksische kolonisten, beginnend in de 5e eeuw. De taal werd sterk beïnvloed door de Oud-Noorse taal van de Vikingen. Na de Normandische verovering van Engeland in 1066, ontwikkelde Oudengels zich tot Middelengels. Onderdeel van die verandering van die verandering was het grote gebruik van leenwoorden uit de Normandische woordenschat en het gebruik van Normandische spellingsregels. Het hedendaagse Engels ontwikkelde zich daarvandaan, en ging door met het opnemen van buitenlandse woorden, met name uit het Latijn en Grieks.

Inhoud

[bewerken] Betekenis

Modern Engels, soms beschreven als de eerste wereldwijde lingua franca,[2][3] is de belangrijkste internationale taal voor communicatie, wetenschap, luchtvaart, entertainment, radio, diplomatiek en in de zakenwereld.[4] De uitbreiding van de taal vanaf de Britse eilanden over de hele wereld begon tegelijk met de groei van het Britse Rijk, en aan het eind van de negentiende eeuw was de taal werkelijk wereldwijd verspreid.[5] De taal is dominant in de Verenigde Staten en door zijn groeiende economische en culturele invloed en status als wereldmacht sinds de Tweede Wereldoorlog is de adoptie van de taal wereldwijd versterkt.[3]

Een goede kennis van het Engels is een vereiste in een aantal werkgebieden en beroepen zoals geneeskunde en informatica; ten gevolge daarvan spreken ten minste één miljard mensen de beginselen van het Engels. Het is ook een van de zes officiële talen van de Verenigde Naties.

Taalkundigen als David Crystal herkennen dat een van de gevolgen van de groei van het Engels (net als andere wereldwijd gesproken talen) is dat de taalkundige diversiteit op veel plekken ter wereld verloren gaat, met name in Australazië en Noord-Amerika.

[bewerken] Geschiedenis

Het Engels is ontstaan uit de Germaanse talen die in Groot-Brittannië gesproken werden, in het bijzonder de taal van de Angelen, de Saksen en de Juten[bron?]. Het is sterk beïnvloed door het Oudnoords (dankzij de vele Vikingen die er zich vestigden tussen 800-1000) en vooral het Frans (na de verovering door de Normandiërs in 1066). De grammaticale structuur van het Engels is dus nog steeds overwegend Germaans op enkele aan de Romaanse talen ontleende zinsconstructies na, maar van de totale Engelse woordenschat is veel (ca. 60 %) ontleend aan het Frans en Latijn. Men noemt het Engels daarom soms ook wel een brugtaal tussen de wereld van de Germaanse en die van de Romaanse talen.

Het Engels wordt doorgaans als volgt geperiodiseerd:

[bewerken] Modern gebruik

De Engelse taal is vanaf de 20e eeuw de invloedrijkste taal ter wereld. Dit is deels het gevolg van de Britse expansie in de 19e eeuw waardoor het Engels in veel voormalige koloniën nog steeds de voornaamste (ambtelijke en bestuurlijke) taal is maar vooral door de cultureel en wetenschappelijk dominerende Verenigde Staten.

[bewerken] Eerste taal

Engels is de officiële taal van onder andere Australië, Belize, Nieuw-Zeeland en Nigeria, en een van de officiële talen van onder andere Canada, Ierland en Zuid-Afrika. Engels fungeert de facto als officiële taal van het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten van Amerika.

Landen van de wereld waar het Engels een officiële of de facto officiële functie vervult.

██ landen waar het een officiële/niet-officiële maar primaire taal is.

██ landen waar het Engels als werktaal of minderheidstaal kan worden aangetroffen.


[bewerken] Tweede taal

Het Engels wordt door veel mensen als tweede taal gesproken. Als men de eerste- en tweedetaalsprekers bij elkaar optelt, is het zelfs de meest gebruikte taal ter wereld. Beschouwt men alleen eerstetaalsprekers, dan wordt het Engels nog overtroffen door het Chinees en het Spaans. De taal fungeert als lingua franca bij de communicatie in wetenschap, techniek en het internationale politieke en economische verkeer over de gehele wereld.

Een initiatief van de Universiteit van Cambridge is de University of Cambridge ESOL examination is een serie van examens die de beheersing van de Engelse taal toetst van personen wie Engels niét als moedertaal spreken. Wereldwijd nemen jaarlijks 2 miljoen mensen deel aan de examens en het examen wordt in meer dan 130 landen afgenomen.

Het Engels is in Nederland en Vlaanderen voor veel mensen hun tweede of derde taal. In het voortgezet onderwijs is het Engels een verplicht vak. Leerlingen moeten hier eindexamen in doen.

Zie voor meer informatie het artikel Engels in Nederland

[bewerken] Woordenschat

Het Engels heeft een zeer grote woordenschat, dit komt vooral doordat er vaak twee woorden zijn voor één woord: een Germaans en een Romaans (bijvoorbeeld 'freedom' en 'liberty' betekenen beide 'vrijheid'). Het verschil in gebruik wordt grotendeels bepaald door het register: de Germaanse woorden worden bij voorkeur in het dagelijks leven gebruikt, de Romaanse synoniemen in officiële geschreven taal. Het Nederlands kent dit fenomeen overigens ook, maar in mindere mate.

Het totaal aantal woorden in de Engelse taal is onderwerp van discussie, maar volgens de Oxford Dictionary zijn het er minimaal 500.000.

Volgens de Shorter Oxford Dictionary zijn de woorden in het Engels van deze oorsprong:

Het Nederlands heeft ook een aanzienlijke bijdrage geleverd aan het Engels, vooral in woorden die te maken hebben met de scheepvaart. Enkele redelijk gangbare Engelse (vaak Amerikaanse) woorden met een Nederlandse oorsprong zijn: cookie (koekje), cruise (doorkruisen), dike (dijk), Santa Claus (van Sinterklaas), waffle (wafel) bourse (beurs) en yacht (jachtboot)

[bewerken] Spelling

Het Engels heeft een zeer diepe orthografie, dat wil zeggen: er is weinig verband tussen uitspraak en schrijfwijze. 40 klanken worden op 1120 verschillende wijzen geschreven. Volgens onderzoeker Eraldo Paulesu van de Milaanse universiteit is dit er de oorzaak van, dat in Engelstalige landen 2 keer zoveel dyslexie-diagnoses worden gesteld als in Italië. In het Italiaans worden 25 klanken op slechts 33 verschillende wijzen geschreven.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Referenties

  1. §1. The world-wide expansion of the English language. XV. Changes in the Language since Shakespeare’s Time. Vol. 14. The Victorian Age, Part Two. The Cambridge History of Engl...
  2. Global English: gift or curse?. Geraadpleegd op 2005-04-04.
  3. a b David Graddol (1997). The Future of English? (PDF). The British Council. Geraadpleegd op 2007-04-15.
  4. The triumph of English. The Economist (2001-12-20). Geraadpleegd op 2007-03-26.
  5. Lecture 7: World-Wide English. EHistLing. Geraadpleegd op 2007-03-26.

[bewerken] Externe links

Zoek Engels op in het WikiWoordenboek.
Zie de Engelse uitgave van Wikipedia.
:Afbeelding:Nl-Engels-article.ogg
  Door op de afspeelknop te klikken kunt u dit artikel beluisteren. Na het opnemen kan het artikel gewijzigd zijn, waardoor de tekst van de opname wellicht verouderd is. Zie verder info over deze opname of download de opname direct (meer info over gesproken Wikipedia)


 
Persoonlijke instellingen
Boek maken
in andere talen