Basisregistratie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Nederlandse kabinet heeft een aantal registraties aangewezen, waarvan de Nederlandse overheid meent dat daarin met een gerust hart alle vitale gegevens over burgers, bedrijven en instellingen gecentraliseerd kunnen worden opgeslagen. De verantwoordelijken voor het stelsel gaan ervan uit dat deze zogeheten "authentieke gegevens" een dermate hoge kwaliteit zullen hebben, dat de overheid deze gegevens zonder enig verder onderzoek in haar werk zal kunnen gebruiken. Een van de meest belangrijke concepten achter dit idee is de verplichte terugmelding. Op het moment dat een afnemer van gegevens uit een basisregistratie twijfelt aan de betrouwbaarheid van de gegevens mag er van worden afgeweken mits deze twijfel, over de betrouwbaarheid van de gegevens, is teruggemeld aan de bronhouder van de gegevens. De gegevens krijgen een aantekening en de bronhouder zal vervolgens een onderzoek instellen. Op deze manier wordt er een zelfreinigend systeem gecreëerd.

De verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling van het stelsel voor basisregistraties ligt bij de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. [1]

Inhoud

[bewerken] Het stelsel van basisregistraties

Het stelsel koppelt de:

[bewerken] Bedoeling

De naar buiten gebrachte bedoeling is:

  • de bestrijding van rampen of fraude
  • burgers en bedrijven hoeven niet telkens opnieuw hun gegevens te verstrekken
  • het besparen van kosten door minder beheerskosten

[bewerken] Genoemde voordelen

Het voordeel voor de overheid is:

  • dat de officiële gegevens slechts op één plek zijn te vinden, dat er niet meerdere administraties van dezelfde gegevens naast elkaar bestaan
  • door de registraties aan elkaar te koppelen de overheid altijd snel over voldoende betrouwbare en actuele gegevens kan beschikken.

[bewerken] Niet genoemde nadelen

  • In de voorlichting m.b.t. het stelsel van basisregistraties benadrukt de overheid alleen het voordeel dat het koppelen van alle gegevens de burger brengt. Over de nadelen en gevaren wordt gezwegen. [2] Zo zijn straks de privé-adressen van functionarissen niet langer openbaar, wat een beperking van de onderzoeksmogelijkheden oplevert[bron?].
  • Wanneer er grote hoeveelheden gegevens centraal opgeslagen, gekoppeld en ontsloten worden biedt dat grote voordelen. Deze voordelen gelden echter niet alleen voor partijen die goede bedoelingen hebben. Ook kwaadwillenden kunnen, wanneer zij zichzelf toegang weten te verschaffen tot een van deze informatiebronnen, hier van profiteren. Dit betekent dat er grote investeringen gedaan (zouden) moeten worden in de beveiliging van deze gegevens. Ondanks de investeringen zal er altijd een risico bestaan dat kwaadwillige derden zich, ondanks de beveiligingsmaatregelen, toegang weten te verschaffen tot deze belangrijke en waardevolle gegevens.

[bewerken] Verantwoordelijke ministeries

Voor elke basisregistratie is slechts één enkele organisatie verantwoordelijk.

[bewerken] BZK

Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is verantwoordelijk voor de natuurlijke personen in de

  • Basisregistratie Personen (Gemeentelijke BasisAdministratie, GBA) waarin ook de Registratie Niet-Ingezetenen een plek zal krijgen
  • en het gehele stelsel.

[bewerken] EL&I

Het ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (EL&I) is verantwoordelijk voor de rechtspersonen in de

  • Basisregistratie Ondernemingen & Andere Organisaties (Nieuw Handelsregister)

[bewerken] Financiën

Het ministerie van Financiën is verantwoordelijk voor de BRI en de BR WOZ.

[bewerken] I&M

Het Ministerie van Infrastructuur en Milieu (voorheen VROM) is sinds 2005 verantwoordelijk voor de

  • Basisgebouwenregistratie (BGR),
  • Basisregistratie Adressen (BRA),

Deze twee worden samen ook wel aangeduid als de Basisregistraties Adressen en Gebouwen (BAG)

  • Basisregistratie Kadaster (Kadaster) en
  • Basisregistratie Topografie (voorheen Percelen en Kaarten).
  • Basisregistratie Grootschalige Topografie (voorheen GBKN). De voorbereiding van de BGT is gestart in 2009.

[bewerken] OCW

Het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap is sinds 1 augustus 2008 verantwoordelijk voor de

[bewerken] Externe links


Referenties
  1. Brief van 3 maart 2003 aan de Tweede Kamer
  2. De e-overheid
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren