Beechcraft 1900
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Beechcraft 1900 | ||||
 |
||||
| Fabrikant | Beechcraft | |||
| Type(s) | 1900, 1900C, 1900D, C-12J (militair), King Air ExecLiner | |||
| Lengte | 17,62 m | |||
| Spanwijdte | 17,64 m | |||
| Hoogte (vanaf de grond) | 4,72 m | |||
| Max. aantal passagiers | 19 (1900D) | |||
| Leeggewicht | 4,732 kg | |||
| Max. startgewicht | 7,764 kg | |||
| Motoren | 2 × Pratt & Whitney Canada PT6A-67D turboprops | |||
| Kruissnelheid | 518 km per uur (280 knopen) | |||
| Max. reikwijdte | 707 km | |||
| Eerste vlucht | 1982 | |||
| Status | Uit productie | |||
| Aantal gebouwd | 695 | |||
|
||||
De Beechcraft 1900 is een populair regionaal verkeersvliegtuig met turboprops. Hij is gebouwd om met elk weer te kunnen vliegen en op onverharde landingsbanen te kunnen landen. Er is ook een militaire versie, de C-12J, die gebruikt wordt door de USAF. De cockpit is zo ontworpen dat er ook met maar 1 piloot gevlogen mag worden. Hierdoor kan het rendement aanzienlijk vergroot worden.
Afbeeldingen [bewerken]
-
De staart van een 1900D, hier zijn de kleine vinnen (tail-lets) goed zichtbaar.
-
Hier is de PT6A-67D motor goed zichtbaar.
-
Een 1900 in de sneeuw.
-
De motor zonder omhulsel.
