Census-designated place

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een census-designated place (CDP) is een gebied (woonplaats) vastgesteld door het United States Census Bureau en wordt gebruikt voor statistische doeleinden. Deze unincorporated places worden gebruikt naast incorporated places zoals city's, towns en villages.

CDP's zijn ingevoerd om gegevens te verkrijgen over de gemeenschappen in de Verenigde Staten die geen apart bestuur hebben. De grenzen van CDP-gebieden hebben geen wettelijke status. De term census-designated place wordt sinds de volkstelling van 1980 gebruikt. Tot de telling van 2000 waren er restricties aan het inwonertal opgenomen om een gebied als CDP te kunnen aanmerken, maar deze voorwaarden zijn in 2000 weggevallen.

In totaal woonden er in 2000 meer dan 35 miljoen mensen in census-designated places.

Towns in New England en New York [bewerken]

Towns worden in de staten van New England en New York beschouwd als townships of minor civil division, ook al zijn het incorporated gemeenschappen in deze staten.

Externe links [bewerken]