Charrúa
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Charrúa waren leden van een indianenstam die in het zuidelijke gedeelte van Zuid-Amerika woonden, in wat we nu kennen als Uruguay, het noordoosten van Argentinië en het zuiden van Brazilië. Men denkt dat ze daar al sinds 7000 v. Chr waren. Het waren nomaden die zich zelf onderhielden met visserij. Ze leefden voornamelijk in tenten.
De Charrúa worden verdacht van het vermoorden van de Spaanse ontdekkingsreiziger Juan Díaz de Solís gedurende zijn reis over de Rio de la Plata in 1515. Gedurende de komst van meer Europese kolonisten werden vele leden van het volk vermoord of geïntegreerd in de koloniale kulturen. Vele van de overgebleven Charrúa werden in 1831 door de toenmalige Uruguayaanse president José Fructuoso Rivera en zijn gevolg vermoord, nabij de Salsipuedes-beek. Weinigen wisten dit te overleven. Vier van hen werden meegenomen naar Frankrijk in 1833, waaronder Tacuabe, die een monument in Montevideo heeft.
