Chemische affiniteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Affiniteit in een (bio)chemische context betekent de sterkte waarmee twee macromoleculen of een kleinere molecule en een macromolecule, aan elkaar koppelen. Dit gebeurt enkel door middel van niet-covalente interacties, zoals waterstofbruggen, hydrofobe krachten en interacties tussen ionen.

Voorbeelden zijn interacties tussen een enzym en zijn substraat, of tussen een receptor en zijn ligand.

Zoek dit woord op in WikiWoordenboek