Chicago Symphony Orchestra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Chicago Symphony Orchestra te Chicago is een Amerikaans symfonieorkest. Het is in 1890 opgericht en geldt als een van Amerika's meest prestigieuze orkesten. Het orkest wordt traditioneel tot de Big Five gerekend. Aan de klank en speelstijl van het orkest valt allereerst de massieve sonoriteit van de koperblazers op. Bij het orkest hoort verder een eigen koor.

Dirigenten[bewerken]

In 1890 dirigeerde de Duitse dirigent Theodore Thomas het eerste concert van dit orkest, dat zijn bestaan begon als Chicago Orchestra. Van 1906 tot 1912 heette het Theodore Thomas Orchestra. Onder Thomas' opvolger Frederick Stock maakte het orkest in 1916 zijn eerste plaatopnamen. Stock was chef-dirigent van 1906 tot 1942. Zijn opvolgers bleven korter. Tot hen behoren onder andere Désiré Defauw (1943-1947), Arthur Rodzinski (1947-1948), Rafael Kubelík (1947-1955), Fritz Reiner (1953-1963) en Jean Martinon (1963-1969), in Nederland nadien verbonden aan het Residentie Orkest. Langere tijd bleven de Hongaar Georg Solti (1969-1991) en Daniel Barenboim, wiens periode in 2006 eindigde.

Het orkest kent daarnaast vaste gastdirigenten. Onder andere Carlo Maria Giulini en Claudio Abbado bekleedden deze positie.
Sinds 1995 is Pierre Boulez vaste gastdirigent. Naast hen verzorgden vele dirigenten gastoptredens bij dit orkest, onder wie de Nederlandse dirigenten Eduard van Beinum en Hans Vonk. Het orkest heeft vele honderden opnamen gemaakt. Een aantal daarvan is bekroond.

Sinds het seizoen 2006-2007 is de Nederlandse dirigent Bernard Haitink eerste dirigent van het Chicago Symphony Orchestra.

Concertzaal[bewerken]

Sinds 1904 speelt het Chicago Symphony Orchestra in de Orchestra Hall die tegenwoordig deel uitmaakt van het Symphony Centre. Zomers treedt het orkest op in Ravinia Park bij het prestigieuze Ravinia Festival.

Externe links[bewerken]