Codex Petropolitanus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Unciaal 041
Lucas
Lucas
Naam Codex Petropolitnus
Symbool Π
Bijbeltekst Evangeliën
Datering 9e eeuw
Taal Grieks
Huidige locatie Russische Nationale Bibliotheek
Grootte 14,5 cm bij 10,5 cm
Teksttype Byzantijnse
Categorie V

De Codex Petropolitanus (Gregory-Aland no. Π of 041, von Soden ε 73) is een van de Bijbelse handschriften. Het dateert uit de 9e eeuw en is geschreven met hoofdletters (uncialen) op perkament[1].

Beschrijving[bewerken]

Het bevat de tekst van de vier Evangeliën met lacunes (Matteüs 3,12-4,17; 19,12-20,2; Lucas 1,76-2,18; Johannes 6,15-35; 8,6-39; 9,21-10,3)[2]. De gehele Codex Petropolitanus bestaat uit 350 bladen (14,5 x 10,5 cm)[1].

De Codex Petropolitanus geeft de Byzantijnse tekst weer. Kurt Aland plaatste de codex in Categorie V[1].

Geschiedenis[bewerken]

Dit handschrift behoorde tot de familie in Smyrna Parodi in 1859 en kreeg op instigatie van de heer Parodi Tischendorfs de Russische Keizer[2].

Het handschrift bevindt zich in de Russische Nationale Bibliotheek (Gr. 34) in Sint-Petersburg[1].

Literatuur[bewerken]

  • K. Tischendorf, Notitia editionis codicis Bibliorum Sinaitici, pp. 51 f.
  • Silva Lake, Family Π and the Codex Alexandrinus: The Text According to Mark, S & D V (London 1937).
  • J. Greelings, Family Π in Luke, S & D XXII (Salt Lake City, 1962).
  • R. Champlin, Family Π in Matthew, S & D XXIV (Salt Lake City, 1964).
  • Wilhelm Bousset, Die Gruppe K, Π (M) in den Evangelien, in Textkritische Studien zum Neuen Testament, T & U 114 (Leipzig, 1894), pp. 111–135.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d Kurt und Barbara Aland, Der Text der Neuen Testaments. Einführung in die wissenschaftlichen Ausgaben sowie in Theorie und Praxis der modernen Textkritik. Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1981, S. 123. ISBN 3-438-06011-6.
  2. a b C. R. Gregory, Textkritik des Neuen Testaments, Leipzig 1900, vol. I, p. 85.