Delta Air Lines-vlucht 191

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Delta Air Lines-vlucht 191
CGI-afbeelding van Delta Airlines-vlucht 191
CGI-afbeelding van Delta Airlines-vlucht 191
Overzicht
Datum 2 augustus 1985
Type ramp neergestort tijdens de landing, windshear veroorzaakt door een microburst
Locatie Luchthaven Dallas-Fort Worth (Texas), Verenigde Staten
Doden 135 (waarvan 1 op de grond)
Gewonden 27
Vliegtuig(en)
Vliegtuigtype Lockheed L-1011-385-1 TriStar
Maatschappij Delta Air Lines
Vertrekpunt Fort Lauderdale-Hollywood International Airport
Tussenlanding(en) Luchthaven Dallas-Fort Worth
Eindbestemming Los Angeles International Airport
Passagiers 152
Bemanning 11
Overlevenden 29
Lijst van vliegrampen
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

Delta Air Lines-vlucht 191 was een vliegtuig van het type Lockheed L-1011-385-1 TriStar, dat op 2 augustus 1985 tijdens een vlucht van Fort Lauderdale-Hollywood International Airport naar Los Angeles International Airport neerstortte bij een tussenlanding op Luchthaven Dallas-Fort Worth. Bij het ongeluk kwamen 8 van de 11 bemanningsleden en 126 van de 152 passagiers om het leven, evenals een man op de grond. Daarmee kwam het totale aantal doden op 135. De oorzaak van de ramp was een windshear veroorzaakt door een microburst. Het is het dodelijkse vliegtuigongeluk in de geschiedenis van Delta Air Lines.

Het ongeluk[bewerken]

Vlucht 191 werd op 2 augustus 1985 bestuurd door piloot Edward "Ted" Conners[1], co-piloot Rudolph Price en tweede officier Nick Nassick.

Toen het vliegtuig over Louisiana vloog, vormde zich een onweersbui op de route. Het vliegtuig had zijn daling al ingezet toen de piloot de onweersbui opmerkte. Hij maakte plannen om de route van het vliegtuig te wijzigen en zo het onweer te vermijden.

Op de luchthaven Dallas-Fort Worth was het weer ook slecht. Er had zich een geïsoleerde onweersbui gevormd direct boven het vliegveld. De piloot en co-piloot wisten hiervan af, maar besloten toch door te vliegen. Derhalve kwam het vliegtuig in een microburst terecht.

Toen het vliegtuig op 240 meter hoogte was, versnelde het plotseling zonder dat de crew iets deed. Hoewel het vliegtuig zou moeten landen met een snelheid van 276 km/h, versnelde het tot 320 km/h. Price probeerde de snelheid van het vliegtuig te stabiliseren, maar Conners herkende de plotselinge versnelling als het gevolg van een windshear. Hij waarschuwde Price om de snelheid in de gaten te houden. Plotseling remde het vliegtuig af naar 246 km/h, waarna Price extra gas gaf om het vliegtuig in de lucht te houden. De snelheid bleef echter dalen tot 220 km/h. Price probeerde overtrek te voorkomen door de neus van het vliegtuig naar beneden te sturen. Derhalve nam de verticale snelheid van het vliegtuig toe tot 520 m/min toen het de grond raakte.

Vlucht 191 maakte voor het eerst contact met de grond op een veld 2.000 m ten noorden van de eigenlijke landingsplaats. Het vliegtuig stuiterde terug de lucht in, en kwam weer neer op een snelweg. Daarbij werd een auto verpletterd en de inzittende kwam om het leven. Het vliegtuig zelf schoot door en kwam op het vliegveld tot stilstand toen het tegen een paar watertanks opbotste. Het vliegtuig vloog vrijwel direct in brand. Net voor de botsing brak het achterste stuk van het vliegtuig af. De meeste overlevenden van de ramp zaten in dit gedeelte.[1].

Twee van de passagiers die de ramp in eerste instantie hadden overleefd, stierven 30 dagen later aan hun verwondingen. Een van de luchthavenmedewerkers die hielp bij het redden van de passagiers moest ook in het ziekenhuis worden opgenomen vanwege pijn in zijn armen en borstkas.[2]

Onderzoek[bewerken]

Na een lang onderzoek door de National Transportation Safety Board werd duidelijk dat de ramp het gevolg was van het slechte weer, gecombineerd met een aantal fouten van de piloten.[2][3]

Nasleep[bewerken]

Het ongeluk van vlucht 191 inspireerde later de televisiefilm Fire and Rain. De ramp werd ook gebruikt in een aflevering van “When Weather Changed History” op The Weather Channel, en een aflevering van Air Crash Investigation.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties