Dienstencheque
Het systeem van dienstencheques werd in België ingevoerd begin 2004. Het heeft een dubbel doel:
- laaggeschoolden uit de werkloosheid halen
- terugdringen van het zwartwerk.
Particulieren kunnen dienstencheques aankopen voor 7,5 euro per gepresteerd uur met een maximum van 500 stuks per kalenderjaar. Na belastingaftrek betaalt de particulier slechts 5,25 euro per gepresteerd uur. Het bedrijf Sodexo is momenteel aangesteld door de overheid om de dienstencheques uit te geven.
Er bestaat een papieren versie van de dienstencheque en een elektronische versie. Via een eenvoudige bankoverschrijving van een veelvoud van het aantal gewenste cheques (wel steeds per 10 stuks), worden de papieren cheques per post verstuurd of worden de elektronische cheques automatisch toegevoegd aan uw saldo.
Met die dienstencheque kan men dan mensen aan werk zetten voor een aantal welomschreven taken:
- schoonmaken
- wassen
- strijken
- boodschappen doen
- klein verstelwerk
- bereiden van maaltijden
- hulp bij verplaatsingen
- etc.
Er is een discussie geweest of dienstencheques ook kunnen worden gebruikt voor andere activiteiten zoals kinderopvang, maar dit is momenteel uitgesloten.
Bovenop de belastingsaftrek voor de klant, subsidieert de overheid het dienstenchequesysteem door de aangesloten bedrijven extra te vergoeden voor elke binnengebrachte dienstencheque. Op deze manier kan het erkende dienstenchequebedrijf de huishoudhulpen een vast contract, een loon, vergoeding tijdens ziekte, een arbeidsongevallenverzekering, etc...(opmerking: uitzendkantoren geven de huishoudhulpen meestal geen vast contract maar weekcontracten).
Op deze manier is het systeem aantrekkelijk voor de klant en de medewerker. Er werken momenteel minstens 140.000 mensen voor een dienstenchequebedrijf op een legale manier en blijven (gedeeltelijk) uit het systeem van werkloosheidsuitkeringen. Vanaf 2013 wordt vermoedelijk de dienstencheque 1 euro duurder voor de klant. Er zijn heel wat bedrijven die diensten aanbieden via dienstencheques, zoals privé schoonmaakbedrijven en strijkwinkels, overheidsbedrijven (PWA) en ook de meeste uitzendkantoren.
