Differentiële diagnose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een differentiële diagnose is een diagnose stellen door de kenmerken en verschillen van ziekten met elkaar te vergelijken voor het vaststellen van de aard van een ziekte. Een ander woord hiervoor is diacrise. In de literatuur vindt men nog vaak het woord differentiaaldiagnose wat eigenlijk een germanisme is. In Nederland werd in de 19e eeuw namelijk de zogenaamde Berlijnse school gevolgd in de interne geneeskunde, waardoor de term Differentiaaldiagnose uit het Duits in het spraakgebruik werd overgenomen.
Een differentiële diagnose stellen is zeer belangrijk, omdat twee verschillende oorzaken toch gelijkaardige symptomen kunnen veroorzaken. Er is dus soms grote overlapping in symptomen, maar toch een andere oorzaak. Uiteraard moet de therapie op de eigenlijke oorzaak gericht zijn.
Differentiële diagnose wordt soms verward met comorbiditeit, waar twee ziektebeelden (vaak) samen voorkomen, en dus beide een reeks symptomen creëren. Daarbij gelijken de oorzaken vaak op elkaar, bij differentiële diagnose lijken de symptomen op elkaar. Zo is er bijvoorbeeld vaak comorbiditeit tussen ADHD en een andere gedragsstoornis of een depressie, waarbij het niet altijd duidelijk is wat oorzaak en wat gevolg is. De term differentiële diagnose wordt ook buiten de geneeskunde gebruikt, zoals in het domein van de leerstoornissen.