Dilatatievoeg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voeg in bestrating
Dilatatievoeg op de Golden Gate Bridge

Een dilatatievoeg is een voeg die als functie heeft het uitzetten en krimpen van materialen, ook wel werking genoemd, op te vangen. Zo wordt voorkomen dat materialen scheuren door deze geïntroduceerde spanningen. De vorm en afmetingen van het dilatatievoeg zijn afhankelijk van de belasting, soort belasting (geen, luchtbanden of harde massieve banden), waterdichtheid alsmede maximale verticale en horizontale bewegingen van de voeg.

De vulling bij voegen die beperkt worden belast van buitenaf zijn gemaakt van goed elastisch materiaal, meestal kit met een rugvulling van kunststofschuim erachter. De kit moet trek- en drukkrachten kunnen opvangen, maar ook bestand zijn tegen invloeden van buitenaf.

Bij bouwdelen waar waterdichtheid van belang is, zoals kelderwanden en -vloeren, worden voegenbanden gebruikt. Het meest voorkomende type is de zogenoemde instortvoegenband die wordt ingestort in de beton. Ook zijn voegenbanden leverbaar die achteraf op de voeg worden aangebracht.

Bij dilatatievoegen in vloeren worden zogenaamde dilatatievoegprofielen toegepast. Dit ter voorkoming van afbrokkeling van de randen door de belasting van passerende voertuigen. Dilatatievoegprofielen zijn leverbaar in aluminium, verzinkt staal of corrosievast staal (RVS) eventueel in combinatie met een rubber harmonicavormig tussenprofiel.

De voegen bij civiel-technische kunstwerken zoals bruggen krijgen door de meestal langdurige verkeersbelastingen veel te verduren en dienen regelmatig te worden vervangen.