Duane Allman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Duane Allman

Howard Duane Allman (Nashville, Tennessee, 20 november 1946Macon, Georgia, 29 oktober 1971) was een Amerikaans gitarist.

Biografie[bewerken]

Duane Allman en zijn broer Gregg verloren op zeer jonge leeftijd hun vader, die werd vermoord door een kennis. In 1957 verhuisde moeder Allman met haar kinderen naar Daytona Beach in Florida. Daar gingen de beide jongens naar high school. In de vakanties evenwel logeerden zij steevast bij oma in Nashville en daar speelden zij uren gitaar. Duane en Gregg begonnen in de band The Allman Joys en later The Hourglass. Daarin speelden ze nummers van bekende bluescomponisten als B.B. King en Muddy Waters. Later vormden ze The Allman Brothers Band. Na samenwerkingen met onder andere Eric Clapton in Derek and the Dominos verongelukte Duane Allman met zijn motorfiets. Zijn broer Gregg zette de Allman Brothers Band voort.

Duane Allman was als begaafd (slide)gitarist ook een veelgevraagd studio- en sessiemuzikant. Hij heeft dan ook met veel topartiesten gespeeld, zoals onder andere Aretha Franklin, Wilson Pickett, Boz Scaggs, King Curtis, Delaney & Bonnie en John Hammond. Veel nummers zijn te horen op Duane Allman An Anthology. Een van de bekendste nummers waarop Duane Allman speelt is Layla, van Derek & The Dominoes.

Het creatieve hoogtepunt van z'n te korte carrière is echter ongetwijfeld het, met The Allman Brothers, in maart 1971 opgenomen album "Live At Fillmore East". Dit album wordt vaak genoemd als één van de beste live albums aller tijden.

Postuum werd Allman in 1982 opgenomen in de Georgia Music Hall of Fame. In 2003 (32 jaar na zijn dood) plaatste het rockmagazine Rolling Stone hem, na Jimi Hendrix, op de tweede plaats in de lijst van de 100 beste gitaristen aller tijden.