Egidius

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Egidius

De heilige Egidius of Gillis (Athene, rond 640 - Saint-Gilles, Camargue, 1 september 724) was van adellijke afkomst. Zijn vroomheid en wijsheid maakten hem zo bewonderd, dat hij voor de rust zijn land verliet en naar Frankrijk trok. Hij zocht eerst een onderkomen bij de monding van de Rhône en vervolgings bij de Gard en in het bisdom Nîmes. Hij leefde lange jaren in eenzaamheid, terwijl hij alleen met God sprak. De faam van zijn mirakels werd zo groot, dat hij in gans Frankrijk bekend werd. Zo zou hij de zoon van de vorst van Nîmes weer tot leven hebben gewekt. Toen iemand de maagdelijkheid van Maria in twijfel trok en daarover drie vragen in het zand schreef, bloeiden daar als antwoord van Egidius drie leliën uit de dorre grond op. Bij zijn dood hoorden de aanwezigen een engelenkoor de ziel van Egidius ten hemel voeren.

Gillis stichtte rond 680 een klooster in het latere Saint-Gilles en werd er abt.

Zijn feestdag wordt op 1 september gevierd. Egidius is de patroonheilige van Edinburgh, Graz, Neurenberg, Osnabrück, Brunswijk, Wollaberg, Sint-Gillis en Sint-Gillis-Waas. Hij is ook de patroon van de herders, de jagers, de schipbreukelingen, de bedelaars, de kreupelen, de fysiek gehandicapten, de smeden, de kruideniers, de vetsmelters, van het hout, het bos en het vee en de paarden. Hij wordt aangeroepen bij brand, dorheid, storm en ongeluk, bij de biecht, bij geestelijke nood en verlatenheid, bij nachtangst, tegen het vallen, geesteziekten, epilepsie, melaatsheid, (borst)kanker en onvruchtbaarheid bij mens en dier. Tevens is de Gemeenschap Sant'Egidio naar hem vernoemd.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]