Elisabeth van Rhuddlan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Elisabeth van Rhuddlan

Elisabeth Plantagenêt van Rhuddlan (Rhuddlan Castle, 7 augustus 1282 - Quendon, 5 mei 1316)) was een dochter van Eduard I van Engeland en van Eleonora van Castilië. Zij was eerst gehuwd te Ipswich op 7 januari 1297 met graaf Jan I van Holland (1284 - 1299) en de tweede maal te Westminster op 14 november 1302 met Humphrey de Bohun (1276 - 1321), 4e graaf van Hereford en Essex. Uit haar tweede huwelijk, werd zij de moeder van:

  1. Hugo (onzeker)
  2. Humphrey
  3. Maria of Margaretha
  4. Jan, 5de graaf van Hereford ( 1307 – 1336)
  5. Humphrey , 6de graaf van Hereford (1309/1311 – 1361)
  6. Margaretha (1311-1391), gehuwd met Hugo Courtenay, 2de graaf van Devon
  7. William de Bohun, 1e graaf van Northampton ( 1310/1312 –1360)
  8. Edward (1309/1312 –1334), gehuwd met Margaretha, dochter van William de Ros, 2de baron van Ros, boezemvriend van de jonge Eduard III,
  9. Eleonora (1304 1363)
  10. Aeneas
  11. Isabella (1316).


Trivia[bewerken]

In de historische roman ‘Pionnen van de koning - Het leven van Elizabeth Plantagenet, gravin van Holland.’ van Molly Costain Haycraft verhaalt ‘Elizabeth’ in de ik-vorm haar avonturen en gevoelens bij het feit dat zijzelf en haar zussen als pasmunt worden gebruikt in hun vaders politiek.