Fibrinogeen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fibrinogeen is een stollingsfactor, een proteïne dat een belangrijke rol speelt bij de bloedstolling.

Fibrinogeen wordt door de lever aangemaakt, het is een zogenaamd precursoreiwit van fibrine dat door trombine wordt omgezet. Als er een bloeding is wordt fibrinogeen omgezet in fibrine. Dit fibrine vormt draden op de plek van de beschadiging van het bloedvat. Bloedplaatjes komen in dit netwerk van draden vast te zitten en zorgen samen met de fibrinedraden voor het dichten van de wond (vorming van een stolsel). Dit stolsel blijft zitten totdat de wond hersteld is.

Een verlaagd fibrinogeengehalte wordt gevonden bij leverziekten (verlaagde aanmaak), na bloedingen (verbruik), bij actieve stolling in de bloedvaten, bij het gebruik van stolseloplossende medicatie en bij het ontbreken van fibrinogeen (afibrinogenemie, zeldzame erfelijke aandoening).

Een verhoogd fibrinogeengehalte is vaak a-specifiek. Fibrinogeen is een acutefase-eiwit en kan verhoogd zijn bij ontstekingen, trauma en na operaties.

[bewerken] Externe link

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen