Hélène Jégado

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hélène Jégado

Hélène Jégado (ca. 1820 - 1851) was een Franse seriemoordenares, die tijdens de jaren '50 van de 19e eeuw ten minste twee mensen met rattengif vermoordde.

Hélène werkte als dienstmeid bij verschillende geestelijken, voor ze in 1850 bij de Franse Théophile Bidard ging werken, een leraar aan de Universiteit van Rennes. Terwijl ze door Hélène verzorgd werd, stierf één van de andere dienstmeiden. Het jaar daarop, in 1851, werd Rosalie Sarrazin ook ziek. In juli van dat jaar overleed ze terwijl ze leed aan helse pijnen.

Beide sterfgevallen trokken de aandacht van de politie. Toen drie agenten langskwamen om Hélène te ondervragen, beweerde ze dat ze onschuldig was - nog voordat de politieagenten nog maar één woord gezegd hadden. Jégado stond terecht in december 1851 in Rennes. Ze werd schuldig bevonden aan dubbele moord. 21 andere mensen met wie ze nauw samenwerkte of leefde waren onder vergelijkbare omstandigheden gestorven, maar in die gevallen kon haar schuld niet worden bewezen. Hélène Jégado stierf onder de guillotine.

Naslagwerken[bewerken]

  • J.H.H. Gaute and Robin Odell, Beruchte Moordzaken, 1996, Harrap Books, Londen
  • Arthur Griffiths, Mysteries of Police and Crime, 1898, Londen
  • French Crime in the Romantic Age, 1970, Londen
  • Lascelles Wraxall, Criminal Celebrities, 1863, Londen

Externe link[bewerken]