Hall-sensor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Draaias met aangebouwde Hall-sensor
Hall-effect
Toepassing van een Hall-sensor

Hall-sensor (ook Hall-sonde, naar Edwin Hall) gebruikt het Hall-effect voor de meting van een magneetveld of elektrische stroom.

Vloeit er door een Hall-sensor een elektrische stroom en wordt deze in een loodrecht daarop staand magneetveld gebracht, dan levert hij een elektrische spanning, die proportioneel is met het product van magnetische veldsterkte en de stroom. Is de stroom bekend dan kan men de magnetische veldsterkte meten. Wordt het magneetveld door een stroomvoerende geleider of een spoel opgewekt dan kan men potentiaalvrij de stroomsterkte in die geleider of spoel meten. Door de spanning als referentie voor de ingangsstroom van de sensor te nemen kan men vermogen meten, werkelijk vermogen ofwel true-RMS.

Als de stroomsterkte en het magneetveld bekend zijn dan kan de Hall-sensor ook als metaaldetector gebruikt worden.

Toepassing van Hall-sensoren[bewerken]

  • Magneetveldmeting (magnetische veldsterkte)
  • Potentiaalvrije stroommeting (stroomtang)
  • Contactloze signaalgever
  • Laagdiktemeter
  • Bepalen van het ontstekingstijdstip van een benzinemotor
  • Nauwkeurige positionering en afstandsmeting
  • Hoekmeting
  • Kompas
  • Commutering in elektromotoren
  • In een buitensirene als sabotageschakelaar
  • In gashandvat van elektrische scooter (met magneetring in handvat)