Hoogvlakte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een hoogvlakte of hoogland is een gebied met weinig reliëf dat hoger ligt dan 500 meter boven NAP.

Een plateau is een vorm van een hoogvlakte, met dit verschil dat een plateau in zijn geheel omhoog gekomen is en een hoogvlakte in vrijwel alle gevallen een oud geërodeerd berggebied is. Combinaties van deze twee bestaan echter ook.

Enkele hoogvlakten, hooglanden en/of plateaus[bewerken]