Internationale Standaard Tekst Code

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Internationale Standaard Tekst Code of International Standard Text Code (ISTC) is een wereldwijd systeem voor de identificatie van "teksten" door middel van een uniek nummer. Het systeem bevindt zich momenteel (medio 2005) nog in de ontwerpfase.

Met "tekst" wordt bedoeld elk werk dat hoofdzakelijk tekstueel van aard is, zoals romans, verhalen, artikels, gedichten, toneelstukken... De ISTC moet toelaten om zulke teksten ondubbelzinnig van elkaar te onderscheiden ongeacht de gebruikte taal, alfabet, enz. Het moet toelaten om de informatie-uitwisseling te vergemakkelijken tussen auteurs, uitgevers, verkopers, bibliotheken, auteursrechtenorganisaties enz. over nationale grenzen heen. De ISTC mag niet verward worden met het ISBN (Internationaal Standaard Boek Nummer): dit laatste wordt toegekend aan een bepaalde uitgave, en eenzelfde tekst kan onder verschillende ISBN-nummers verkrijgbaar zijn; bijvoorbeeld een heruitgave van een roman in pocketformaat zal een nieuw ISBN krijgen maar geen nieuw ISTC omdat het dezelfde tekst blijft. De ISTC is dus duidelijk verbonden aan de tekst en niet aan de publicatiewijze. Afgeleide werken (zoals vertalingen of bewerkingen) krijgen wel een nieuwe ISTC.

Het nummeringssysteem zal vastgelegd worden in een internationale ISO-norm: ISO 21047. De ontwerpversie daarvan (Draft International Standard) stelt dat een ISTC zal bestaan uit 16 hexadecimale cijfers, onderverdeeld in vier groepen:

  1. een code voor het registratieagentschap (registration agency) dat de code heeft toegekend;
  2. het jaartal
  3. de code voor het werk
  4. een controlecijfer (check digit)

In leesbare vorm wordt de code voorafgegaan door de letters "ISTC" en worden de groepen gescheiden door streepjes of spaties, die echter zelf geen deel uitmaken van de code.

Voorbeeld: ISTC 0A9-2002-12B4A105-6

Verder wordt in een ISTC geen bijkomende informatie verwerkt over het werk in kwestie; het is louter een identificatiecode.

Het voorgestelde systeem voor de ISTC komt grotendeels overeen met het ISAN-systeem voor audiovisuele werken (Internationaal Standaard Audiovisueel Nummer). Een internationaal agentschap (het International ISTC Agency) zal het systeem wereldwijd beheren en zal per land of regio een registratieagentschap erkennen. Zo'n agentschap zal ISTC's uitreiken op aanvraag (het systeem is niet verplicht maar vrijwillig) en een databank bijhouden met gegevens over het werk (de zogenaamde metadata, bv. de auteur, de aanvrager, is het een origineel werk of een afgeleid werk en zo ja van welk werk...).

Status: de stemronde onder de lidstaten van de ISO over de ISTC Draft International Standard eindigde op 30 mei 2005. Mits het ontwerp wordt goedgekeurd, kan de definitieve norm vrij kort daarna verwacht worden en het systeem opgestart. Het International ISTC Agency zou beheerd worden door een consortium bestaande uit CISAC (de internationale vereniging van auteursrechtenorganisaties), Nielsen BookData en R.R. Bowker Inc.