J-League
| J-League |
|---|
| Opgericht |
| 1992 |
| Land |
| Degradatie naar |
| J-League 2 |
| Aantal clubs |
| J-League: 18 |
| Internationale kwalificatie |
| AFC Champions League |
| Titelhouder (2011) |
| Kashiwa Reysol |
| Recordtitelhouder |
| 1983-heden (J-League) |
| Kashima Antlers (8) |
| Website |
| Website J-League |
De J-League (Jリーグ J Rīgu, officieel: 日本プロサッカーリーグ, Nihon Puro Sakkā Rīgu) is de professionele nationale voetbalcompetitie van Japan en bestaat uit de J-League 1 (J1) en J-League 2 (J2). Over het algemeen verwijst men met J-League naar de hoogste professionele voetbalcompetitie in Japan.
Inhoud |
Geschiedenis[bewerken]
Begin J-League[bewerken]
De J-League werd opgericht in 1992, maar de daadwerkelijke competitie begon pas het volgende jaar. In het begin bestond de competitie uit tien ploegen, die allen afkomstig waren uit de originele Japan Soccer League: een competitie die gevormd was in de tijd na de oorlog. Na het eerste proefseizoen bleek de opzet succesvol en werden er bijna jaarlijks twee clubs aan toegevoegd, tot 1998. De competitie bestond toen uit achttien clubs.
De J-League ging van start met de clubs Gamba Osaka, JEF United Ichihara, Kashima Antlers, Nagoya Grampus Eight, Sanfrecce Hiroshima, Shimizu S-Pulse, Urawa Red Diamonds (ook bekend als Urawa Reds), Verdy Kawasaki, Yokohama Flügels en Yokohama Marinos.
In 1994 kwamen hier Bellmare Hiratsuka en Júbilo Iwata bij, in 1995 Cerezo Osaka en Kashiwa Reysol, in 1996 Avispa Fukuoka en Kyoto Purple Sanga, in 1997 Vissel Kobe en in 1998 Consadole Sapporo.
Veranderingen in 1999[bewerken]
Tijdens deze fase van de J-League kwamen verscheidene trainers en spelers uit Europa en Zuid-Amerika om te spelen in Japan, waardoor de competitie wat kwaliteit betreft kon opboksen tegen andere overzeese toernooien. Een nadeel hiervan was dat de kosten voor vele clubs flink stegen, wat ervoor zorgde dat de kleinere teams in de problemen kwamen. Vele teams uit de J-League werden gedwongen de kwaliteit van de ploeg in te krimpen.
Om deze problemen het hoofd te bieden werd de competitie aangepast in 1999. Om kleine teams de kans te bieden professioneel voetbal te spelen, werd de J-League 2 in het leven geroepen en werd de J1 ingekrompen naar zestien clubs. De vereisten om als team in de J2 te spelen waren minder zwaar als die in de J-League (tegenwoordig vaak omschreven als J1), waardoor ook kleinere steden de mogelijkheid hadden een ploeg te vormen in de competitie.
Door de fusie van Yokohama Flügels en Yokohama Marinos in Yokohama F. Marinos, moest er één degradant worden bepaald. Kawasaki Frontale kreeg als kampioen van de Japan Football League de extra mogelijkheid geboden om in de J-League te spelen en moest in één wedstrijd tegen Avispa Fukuoka, dat als laagst geëindigd was in de J1, strijden voor haar kans. Het verloor de wedstrijd in de verlenging met 3-2 waardoor het in 1999 zou aantreden in de J2.
De extra degradant was hierdoor nog niet bepaald. In play-off wedstrijden werden vier teams aan elkaar gekoppeld naar hun prestaties in de competitie. Over twee wedstrijden won JEF United Ichihara Chiba van Avispa Fukuoka met 2-0 en 2-1 en Vissel Kobe van Consadole Sapporo, eveneens met 2-0 en 2-1. In de laatste beslissingswedstrijden moesten Avispa Fukuoka en Consadole Sapporo daarom vechten voor hun laatste kans. Avispa greep deze door met 1-0 en 3-0 te winnen en zodoende kwam Consadole Sapporo in 1999 uit in de J2.
Huidige structuur[bewerken]
De manier waarop promotie en degradatie werken zijn vergelijkbaar met die uit vele Europese competities, waarbij de laagste teams uit de J1 en de best geklasseerde ploegen in de J2 gegarandeerd zijn van verplaatsing. Officieel is het voor de één na laatste ploeg (J1) en één na beste ploeg (J2) geen zekerheid dat ze naar een andere competitie worden verplaatst, omdat er eerst een vergadering tussen ploegen dient plaats te vinden waarin wordt besproken of de capaciteit in inkomsten afdoende zijn. Maar de praktijk leert dat dit normaliter geen probleem vormt.
Aan het einde van het seizoen 2004 werd de J-League uitgebreid naar achttien ploegen en derhalve was er dat seizoen geen directe promotie en degradatie. De kampioen van de J-League 2, Avispa Fukuoka, moest in een play-off tegen de toenmalige nummer 16 Kashiwa Reysol uitmaken wie er het jaar daarop in de J-League zou spelen. De play-off wordt vanaf het seizoen 2005 ingesteld voor de nummer 16 uit de J1 en de nummer 3 van de J2. De nummers 17 en 18 van J1 degraderen direct, de nummers 1 en 2 van J2 promoveren direct. Het seizoen was tot 2005 in de J1 ingedeeld in twee fases, waarbij beide stadia een eigen kampioen hadden. Ieder deel duurde 15 wedstrijden, waarin de ploegen elkaar een keer ontmoetten. Als een team beide fases won werd hij benoemd tot kampioen van de J1. Als twee verschillende teams een kampioenschap zouden hebben bood een enkele play-off wedstrijd de uitslag, dit werd het Suntory Championship genoemd. In 2005 werd er echter overgegaan naar een volledige competitie, waarbij iedere club de andere in een thuis- en uitwedstrijd ontmoet. De J2 bestaat uit 44 wedstrijden, waarbij de ploegen vier keer tegen elkaar spelen.
Teams in 2012[bewerken]
- (P) = gepromoveerd
Winnaars J-League[bewerken]
Van de seizoenen 1993 tot en met 2004, met uitzondering van 1996, 2002 en 2003, werd de landskampioen bepaald door middel van het Suntory Championship.
| Jaar | Algeheel landskampioen | Kampioen fase 1 | Kampioen fase 2 |
|---|---|---|---|
| 1993 | Verdy Kawasaki | Kashima Antlers | Verdy Kawasaki |
| 1994 | Verdy Kawasaki | Sanfrecce Hiroshima | Verdy Kawasaki |
| 1995 | Yokohama Marinos | Yokohama Marinos | Verdy Kawasaki |
| 1996 | Kashima Antlers | ||
| 1997 | Júbilo Iwata | Kashima Antlers | Júbilo Iwata |
| 1998 | Kashima Antlers | Júbilo Iwata | Kashima Antlers |
| 1999 | Júbilo Iwata | Júbilo Iwata | Shimizu S-Pulse |
| 2000 | Kashima Antlers | Yokohama F. Marinos | Kashima Antlers |
| 2001 | Kashima Antlers | Júbilo Iwata | Kashima Antlers |
| 2002 | Júbilo Iwata | Júbilo Iwata | Júbilo Iwata |
| 2003 | Yokohama F. Marinos | Yokohama F. Marinos | Yokohama F. Marinos |
| 2004 | Yokohama F. Marinos | Yokohama F. Marinos | Urawa Red Diamonds |
| 2005 | Gamba Osaka | ||
| 2006 | Urawa Red Diamonds | ||
| 2007 | Kashima Antlers | ||
| 2008 | Kashima Antlers | ||
| 2009 | Kashima Antlers | ||
| 2010 | Nagoya Grampus Eight | ||
| 2011 | Kashiwa Reysol | ||
| 2011 | Sanfrecce Hiroshima | ||
Promotie en degradatie in J-League[bewerken]
Promotie en degradatie[bewerken]
Promotie-/degradatiewedstrijden[bewerken]
| Jaar | Nummer 3 J2 | Nummer 16 J1 | Uitslagen |
|---|---|---|---|
| 2004 | Avispa Fukuoka | Kashiwa Reysol | 0-2, 0-2 |
| 2005 | Ventforet Kofu | Kashiwa Reysol | 2-1, 6-2 |
| 2006 | Vissel Kobe | Avispa Fukuoka | 0-0, 1-1 |
| 2007 | Kyoto Sanga FC | Sanfrecce Hiroshima | 2-1, 0-0 |
| 2008 | Vegalta Sendai | Júbilo Iwata | 1-1, 1-2 |
Topscorers[bewerken]
| Jaar | Naam | Club | Goals |
|---|---|---|---|
| 2002 | Júbilo Iwata | 26 | |
| 2003 | Nagoya Grampus Eight | 22 | |
| 2004 | Urawa Red Diamonds | 27 | |
| 2005 | Gamba Osaka | 33 | |
| 2006 | Urawa Red Diamonds | 26 | |
| 2007 | Kawasaki Frontale | 22 | |
| 2008 | Kashima Antlers | 21 | |
| 2009 | Júbilo Iwata | 20 | |
| 2010 | Nagoya Grampus Júbilo Iwata |
17 | |
| 2011 | Nagoya Grampus | 19 |
| Voetbal in Japan | ||
|---|---|---|
|
J-League · J-League 2 · Japan Football League · Xerox Supercup · J-League Cup · Emperor's Cup · Suntory Championship |
||
| J-League – Seizoen 2013 | ||
|---|---|---|
|
Albirex Niigata · Kashima Antlers · Omiya Ardija · Cerezo Osaka · Yokohama F·Marinos · Kawasaki Frontale · Nagoya Grampus · Júbilo Iwata · Oita Trinita · Urawa Red Diamonds · Kashiwa Reysol · Shimizu S-Pulse · Sagan Tosu · Sanfrecce Hiroshima · Shonan Bellmare · FC Tokyo · Vegalta Sendai · Ventforet Kofu |
||
| Bronnen, noten en/of referenties |