Klip

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een klip of klif is in de geografie een aanmerkelijke verticale, of bijna verticale, rotsverheffing. Klippen worden meestal gevormd door erosieprocessen en verwering. Klippen komen voor langs kusten, in bergachtige gebieden, escarpementen en langs rivieren. In het algemeen bestaan klippen uit rotsen die bestendig zijn tegen erosie en verwering. Afzettingsgesteenten die klippen vormen zijn onder meer zandsteen, kalksteen, krijtgesteente en dolomiet. Ook stollingsgesteenten, zoals graniet en basalt, vormen klippen.

De meeste klippen hebben een soort puinkegel aan hun basis. In droge gebieden of onder hoge klippen zijn dit over het algemeen losliggende brokken gevallen rots. In vochtige gebieden wordt deze vaak door grond bedekt.

Veel klippen vertonen watervallen of holtes onder de rand van de rots. Soms loopt een klip geleidelijk dood aan het eind van een keten, waarbij tafelvormige rotsen of andere rotsformaties achterblijven.

Klippen in de wereld[bewerken]

Azië[bewerken]

Europa[bewerken]

Noord-Amerika[bewerken]

Zuid-Amerika[bewerken]

Afrika[bewerken]

Klippen op andere planeten[bewerken]

De hoogste klip in ons zonnestelsel is de Veronarots, een rotsformatie van ongeveer 20 km hoog. De Veronarots bevindt zich op Miranda, een maan van Uranus.