Kwantiteitstheorie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de monetaire economie is de kwantiteitstheorie van het geld de theorie dat de geldhoeveelheid een directe, positieve relatie heeft met het prijspeil.

De theorie werd vanaf de jaren dertig van de twintigste eeuw uitgedaagd door de Keynesiaanse economie,[1], maar vanaf de vroege jaren zeventig geactualiseerd en nieuw leven ingeblazen door de monetaristische school binnen de economie. Terwijl de hoofdstroom-economen het erover eens zijn dat de kwantiteitstheorie op de lange termijn hout snijdt, bestaat er onenigheid over de toepasbaarheid ervan op de korte termijn. Critici van de theorie stellen dat omloopsnelheid niet stabiel is en dat op de korte termijn prijzen niet flexibel zijn, zodat om deze reden de directe relatie tussen de geldhoeveelheid en prijsniveau niet opgaat op de korte termijn.

Alternatieve theorieën zijn onder andere de real bills doctrine en meer recent de fiscale theorie van het prijspeil.

Voetnoten[bewerken]

  1. Minksy, H "John Maynard Keynes", Mc Graw-Hill Professional, 2008 blz.2