Kwikthermometer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kwikthermomometer voor koortsmeting (maximummeting)

Een kwikthermometer is een thermometer waarvan de uitlezing geschiedt met een kwikkolom.

De Duitse natuurkundige Gabriel Fahrenheit heeft als eerste een goed bruikbare thermometer ontworpen. Vroegere thermometers maakten gebruik van de uitzetting van lucht of van alcohol. Ook Fahrenheit maakte in eerste instantie gebruik van alcohol die hij in een smalle glazen buis liet lopen naar een reservoir. Bij verwarming zette de alcohol uit en liep vanuit het reservoir de buis in. Via een schaalverdeling kon de temperatuur worden afgelezen. Deze schaalverdeling liep vanaf de toen laagst bereikbare temperatuur die hij de waarde "0" gaf. Zijn tweede ijkpunt was de temperatuur van het menselijk lichaam die hij in eerste instantie opmerkelijk de waarde van 12 gaf. Al snel verving hij de alcohol door kwik, waardoor hogere temperaturen konden worden gemeten.

Kwikthermometers worden wegens de breekbaarheid van de glazen buis en reservoir met kwik niet of nauwelijks meer toegepast. Bij breuk komt vloeibaar metallisch kwik in het milieu vrij dat vervolgens verdampt en als kwikdamp gezondheidsrisico's geeft.