Lee Chung-yong

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lee Chung-yong
Lee Chung-Yong.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 2 juli 1988
Geboorteplaats Seoel, Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Lengte 180 cm
Positie Vleugelspeler
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Engeland Crystal Palace
Contract tot 2018
Jeugd
Vlag van Zuid-Korea FC Seoul
Senioren *
Seizoen Club w 0(g)
2004–2009
2009–2015
2015-
FC Seoul
Bolton Wanderers
Crystal Palace
54 (11)
176 (17)
0 (0)
Interlands **
2008– Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 53 (6)

* Bijgewerkt op 2 februari 2015
** Bijgewerkt op 9 mei 2014
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Lee Chung-yong (Seoel, 2 juli 1988) is een Zuid-Koreaans voetballer die bij voorkeur als vleugelspeler speelt. Hij tekende in februari 2015 een contract tot medio 2018 bij Crystal Palace, dat hem voor een niet bekendgemaakt bedrag overnam van Bolton Wanderers. Lee debuteerde in 2008 in het Zuid-Koreaans voetbalelftal.

Clubcarrière[bewerken]

Lee Chung-yong maakte sinds seizoen 2004 van de K-League deel uit van FC Seoul en debuteerde in 2008 in het Zuid-Koreaans voetbalelftal. Hij draagt samen met land- en voormalig teamgenoot bij Seoul Ki Sung-yong de bijnaam Ssang Yong (Double Dragon).

Bolton Wanderers haalde Lee in 2009 naar Engeland. Hij vervolgens meer dan 150 competitiewedstrijden voor de club, de eerste drie jaar in de Premier League, daarna 2,5 jaar in de Championship. Halverwege het seizoen 2014-2015 haalde Crystal Palace Lee terug naar het hoogste niveau in Engeland. Hij tekende in februari 2015 een contract tot medio 2018 bij de club uit Londen, die hem voor een niet bekendgemaakt bedrag overnam.[1]

Interlandcarrière[bewerken]

De 1,80 meter lange Ki Sung-yong maakte voor zijn debuut in het nationale team ook deel uit van de nationale selectie tot 20 jaar (2006-07) en tot 23 jaar (2007-08). Hij was basisspeler van de Zuid-Koreaanse ploeg tijdens het voetbaltoernooi van de Olympische Zomerspelen 2008 en op het WK 2010. Daar maakte hij Zuid-Korea's enige doelpunt in de tweede groepswedstrijd tegen Argentinië (4-1 verlies). Ook kopte hij de 1-1 binnen in de alsnog met 1-2 verloren achtste finale tegen Uruguay.

Bronnen, noten en/of referenties