London Calling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
London Calling
Album van The Clash
Uitgebracht 14 december 1979
Opgenomen Juni - Juli 1979
Genre Punk\New Wave
Duur 64:59
Label(s) Epic
Producent(en) Guy Stevens
Chronologie
1978
Give 'Em Enough Rope
  1979
London Calling
  1980
Sandinista!
Portaal  Portaalicoon   Muziek

London Calling is de titel van het derde album van de Engelse punkband The Clash. Op het dubbelalbum London Calling verlaten de frontmannen Joe Strummer en Mick Jones het pad van de traditionele punk. Ze staan net als John Lennon en Paul McCartney open voor tal van muziekstijlen, variërend van rock 'n roll tot ballroom en ska. De beide componisten hebben een zeer inspirerende invloed op elkaar en stuwen elkaar op tot grote hoogten. Het album London Calling wordt door vele popcritici en -liefhebbers beschouwd als een van de beste albums ooit gemaakt.

De hoes van London Calling is een verwijzing naar het eerste album van Elvis Presley. Maar daar waar Presley er nog braafjes opstaat, laat de foto op London Calling een foto zien van Paul Simonon die zijn basgitaar tijdens een optreden op het podium kapotslaat. Later verklaarde hij dat hij dit liever niet had gedaan, aangezien het zijn lievelingsbas was, en dat het de enige keer was dat hij een gitaar kapotsloeg. Het toont aan dat The Clash wil teruggrijpen op de puurheid van de eerste rock 'n roll, maar dan wel met het scherpe randje van de punk. Ook ondervinden ze veel invloeden van muziekstromingen zoals rockabilly, jazz, R&B, ska, reggae, rocksteady en 1960’s pop muziek.

Op het album zijn vele diepzinnige teksten te vinden zoals Spanish Bombs, dat gaat over de burgeroorlog in Spanje in de jaren '30. Wrong 'em Boyo gaat dan weer over de volkslegende Stagger Lee.

Het nummer London Calling wordt ook veel gecoverd. Zo door Bruce Springsteen, die een hevige fan is van The Clash en een goede vriend was van Joe Strummer. Ook Bob Dylan en Dave Grohl (Foo Fighters) coverden het nummer al eens.

Trivia[bewerken]

Naar het album is een festival - dat in Paradiso (Amsterdam) plaatsvindt - vernoemd: London Calling. Onder andere speelden hier Franz Ferdinand, de Kaiser Chiefs en Infadels.

Tracks[bewerken]

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Joe Strummer, Mick Jones, tenzij anders aangegeven. 

Kant één
Nr. Titel Duur
1. London Calling   3:19
2. Brand New Cadillac (Vince Taylor) 2:09
3. Jimmy Jazz   3:51
4. Hatefull   3:22
5. Rudie Can't Fail   3:26
Kant twee
Nr. Titel Duur
1. Spanish Bomps   3:18
2. The Right Profile   4:00
3. Lost in the Supermarket   3:47
4. Clampdown   3:50
5. The Guns of Brixton (Paul Simonon) 3:07
Kant drie
Nr. Titel Duur
1. Wrong 'Em Boyo (Clive Alfonso) 3:10
2. Death or Glory   3:55
3. Koka Kola   1:45
4. The Card Cheat (Mick Jones, Joe Strummer, Paul Simonon, Topper Headon) 3:51
Kant vier
Nr. Titel Duur
1. Lover's Rock   4:01
2. Four Horsemen   3:00
3. I'm Not Down   3:00
4. Revolution Rock (Jackie Edwards, Danny Ray) 5:37
5. Train in Vain   3:11