Luc Besson

Luc Besson
Luc Besson
Geboren	18 maart 1959
Geboorteland	Frankrijk
Jaren actief	1976 - heden
Beroep(en)	Regisseur, producent, scriptschrijver
Films	Subway Nikita Léon Le Grand Blue
IMDb-profiel
Moviemeter-profiel
Website
Portaal    Film

Luc Besson (Parijs, 18 maart 1959) is een Franse filmregisseur, -schrijver en -producent.

Carrière

Besson schreef op zijn zestiende de eerste versie van wat uit zou groeien tot de film The Fifth Element. Hij wilde vooral aantonen dat de Franse cinema tot meer in staat is tot wat hij ziet als pseudo-intellectuele films.

Van 1976 tot 1982 deed Besson diverse werkzaamheden in de filmindustrie; van gofer tot casting en van camera-assistent tot editing-assistent. In deze jaren maakte hij ook reclame, korte films (o.a. L'Avant Dernier in 1981) en promotiefilms voor liedjes. Uiteindelijk kreeg hij zijn eigen productiebedrijf: Les Films De Dauphins.

In zijn carrière ontwierp hij onder andere een lichtgewichtcamera en heeft hij het gebruik van de Louma-kraan verder ontwikkeld.

Besson vocht tegen de regels en de overtuigingen die door producenten en verdelers werden opgelegd. Hij wil via zijn eigen films aantonen hoe de Franse filmindustrie kan concurreren tegen de Amerikaanse, door het meefinancieren van de films, opnames in het Engels te maken en door de controle bij de regisseur te laten. In het kort, door films te maken die dwars door de Franse en Amerikaanse culturen snijden.

Een van de regels van de filmindustrie betreft de opdracht dat de techniek van het filmen, camera, belichting, montage, zoveel mogelijk onzichtbaar moet zijn. De illusie van de toeschouwer mag niet verbroken worden door een camera die in beeld komt of plotselinge overgangen in de montage die niet logisch zijn volgens de ontwikkeling van het verhaal. Dit is het Hollywoodsysteem. De Fransen vonden dat film niet zozeer amusement moet zijn, maar dat het vooral ook kunst was. Zo werd de Nouvelle Vague geboren: een golf van nieuwe ideeën stroomde de filmwereld in. Deze vertegenwoordigers van deze stroming, jonge Fransen lappen de Hollywoodnormen aan hun laars. Wat Besson doet is beide stromingen combineren en zo een film creëren.

Met Le Dernier Combat, een post-apocalyptisch drama waarvan de inhoud overeenkomsten vertoont met de sfeer uit Mad Max, werd gefilmd in zwart-wit en zonder dialoog. Hierdoor is Besson geboekstaafd als de meest Amerikaanse onder de Franse filmmakers.

Met Subway en Nikita maakte hij hypergewelddadige, gestileerde en visuele aanwezige films over maatschappijen in verval.

Door Le Grand Blue werd Besson beroemd in zijn eigen land Frankrijk. Hij wordt gerekend tot de Franse 'cinema du look'-stroming, waarbij het voornamelijk gaat om de art-direction (lees: mooie plaatjes). Le Grand Blue en The Fifth Element zijn voorbeelden van de stroming. Besson maakt Hollywoodproducties vanuit Frankrijk.

Léon is de zesde film van Besson. De kennis die hij opdeed bij 'Nikita' geeft hij hierin een emotioneel ondertoontje en extra geweld, geweten en hoop. Dit is de eerste Bessonfilm die volledig in de Verenigde Staten werd opgenomen.

Stijl

Besson doet voor zijn films altijd hetzelfde. Enkele van zijn referentiepunten zijn:

• Hij probeert zo vaak mogelijk Jean Reno te casten.
• Zijn muziek is altijd van Eric Serra.
• Gebruikt dikwijls een shot waarin iemand geslagen wordt. Om dit zo goed mogelijk te laten zien wordt de hand van degene die de klap uitdeelt enkele ogenblikken op voorhand in beeld gebracht.
• Werkt dikwijls met een gesloten set, dus zonder natuurlijk licht.
• Voor de openingen van zijn films laat hij de camera naar een belangrijk "iets" voor de film bewegen. Tot dat de belangrijkste credits gepasseerd zijn laat hij in het beeld niets belangrijks zien. Tegen het einde komt een belangrijke plaats of persoon in beeld.
• Bij de meeste films van Besson zit geweld in de kern van het verhaal. Maar het is niet alleen een geval van "designergeweld". Het geweld is ingeschreven op het lichaam van de acteur. Het lichaam wordt de plaats van het geweld. Meer nog, het geweld wordt vertegenwoordigd, niet alleen door het lichaam maar ook door dat van de belangrijkste voorvechter. Met andere woorden, de plaats van vertegenwoordiging voor geweld is de ster. De ster neemt een spanning op die geweld met breekbaarheid smelt, zij het Christopher Lambert (Subway), Anne Parillaud (Nikita) of Jean Reno (Léon). In de films van Luc Besson verdwijnt uiteindelijk de ster, of letterlijk of door sterfte.

Filmografie

Een overzicht van de films van Besson. Enkele opmerkelijke zijn cursief weergegeven, de uitleg waarom is kort samengevat onderaan.

Regisseur

• 1983 - Le Dernier Combat
• 1985 - Subway
• 1988 - Le Grand Bleu
• 1990 - Nikita
• 1991 - Atlantis
• 1994 - Léon
• 1997 - The Fifth Element
• 1999 - Messenger: The Story of Joan of Arc
• 2005 - Angel-A
• 2006 - Arthur en de Minimoys (Arthur et les Minimoys , Arthur and The Invisibles)
• 2009 - Arthur et la Vengeance de Maltazard (Arthur en de Wraak van Malthazard)
• 2010 - Les Aventures extraordinaires d'Adèle Blanc-Sec
• 2010 - Arthur 3 - la Guerre des deux mondes
• 2011 - The Lady

Producent

Onder meer:

• 2002 The Transporter
• 2003 Taxi 3
• 2007 Taxi 4
• 2007 Hitman

Schrijver

Onder meer:

• 1990 Nikita
• 1997 The Fifth Element
• 1998 Taxi
• 2000 Taxi 2
• 2003 Taxi 3
• 2007 Taxi 4
• 2008 Taken

Externe link

• (en)  Luc Besson in de Internet Movie Database