Magnetorheologisch fluïdum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een magnetorheologisch fluïdum is een vloeistof, meestal een olie, waar magnetische deeltjes van grootteorde 10 micrometer in zijn opgelost. Wanneer een magnetisch veld over de vloeistof wordt aangelegd, gaan de deeltjes ketens vormen. Die ketens resulteren in een verhoging van de viscositeit.

Boven een bepaalde waarde van het magnetisch veld gaat de vloeistof vast worden. Als er voldoende druk wordt aangelegd, zullen de ketens echter terug breken.

Toepassingen van magnetorheologische fluïda zijn elektrisch regelbare kleppen en schokdempers met een regelbare viscositeit.

Een groot nadeel is dat de nog relatief grote deeltjes na verloop van tijd sedimenteren en dat de vloeistof dan niet meer bruikbaar is. Ferrofluïda zijn verwant aan magnetorheologisch fluïda, maar hebben kleinere deeltjes, waardoor de viscositeit niet verandert en de deeltjes niet bezinken.