Margarita van Cortona

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een laat 13e eeuwse weergave van het leven van Margarita van een anonieme schilder uit Arezzo

De heilige Margarita van Cortona (geb. 1247; † 22 februari 1297) wordt gevierd op 22 februari. (Omdat haar feest tegelijk valt met dat van de Cathedra van de heilige apostel Petrus wordt het nogal eens verplaatst naar 16 mei.)

Margarita was de dochter van een wijnboer uit de Toscane. Na de dood van haar moeder hertrouwde haar vader, en Margarita kon bijzonder slecht met haar stiefmoeder overweg.

Zij liep van huis weg om als concubine met de plaatselijke kasteelheer Arsenio van Montepulciano samen te gaan wonen. Zij kreeg van hem een kind, maar hij zou nooit met haar trouwen (wat in die tijd vanwege het standsverschil ook een sociale onmogelijkheid zou zijn geweest). Toen Arsenio tijdens een jachtpartij door overvallers werd neergestoken stortte Margarita geestelijk in. De legende zegt dat zij haar vermoorde minnaar in het bos vond, nadat zijn hazenwindhond alleen naar huis was teruggekeerd.

De gebeurtenis bewerkte in Margarita een religieuze bekering. Zij liet haar kind achter in de zorg van kloosterlingen en begon een leven dat sterk doet denken aan de 'dwazen omwille van Christus' in het Slavische christendom. Ze schreeuwde op straat haar zondigheid uit, in eerste instantie vanaf het dak van haar geboortehuis, zelfs midden in de nacht.

Op den duur werd deze drang onder leiding van de Franciscanen van Cortona enigszins in geordende banen geleid. Zij werd in 1288 opgenomen in de Derde orde van Sint-Franciscus, en zette haar boeteleven voort in, of in de buurt van, de Franciscanenkerk in Cortona. Ze verminkte zichzelf om zich van haar schoonheid te ontdoen, vastte streng en begon behoeftigen te helpen.

Haar leven ontwikkelde zich naar het patroon dat bekend is van andere Italiaanse mystici. Visioenen en extasen vielen haar ten deel, en aan het einde van haar leven de zekerheid dat haar zonden haar vergeven waren. Zij kreeg op den duur een gezelschap van navolgsters om zich heen en stichtte een congregatie van actieve religieuzen, het 'gezelschap van boete en berouw.' Zij is op afbeeldingen eenvoudig te herkennen aan het opvallende geblokte habijt van dit gezelschap.

Margarita wordt vereerd als boetelinge en is de beschermheilige van de prostituees (samen met Maria Magdalena en nog een aantal andere bekeerde vrouwelijke heiligen.)

Literatuur[bewerken]

  • Stijn van der Linden, Margaretha van Cortona in De heiligen, Contact, Amsterdam/Antwerpen, 1999, p.562-563.
  • Gerebern Mens, De boetelinge van Cortona, Franciscaanse standaard, Brugge, 1948.
  • Léopold de Chérancé, Sainte Marguerite de Cortone 1247-1297, E. Plon, Nourrit et Cie, Parijs, 1887.